ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٠١

٧٢٤٢.عنه عليه السلام : و أكرِمْ عَشِيرَتَكَ ، فإنّهُم جَناحُكَ الذي بهِ تَطِيرُ ، و أصْلُكَ الذي إلَيهِ تَصِيرُ ، و يَدُكَ التي بها تَصولُ. [١]

٧٢٤٣.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى: «الّذين يَصِلُونَ ما أَمَر: مِن ذلكَ صِلَةُ الرَّحِمِ، و غايَةُ تَأْوِيلِها صِلَتُكَ إيّانا . [٢]

٧٢٤٤.عنه عليه السلام ـ في قولِهِ تعالى : «و اتَّقُوا اللّه َ الَّذ: هي أرحامُ الناسِ، إنّ اللّه َ عزّ و جلّ أمَرَ بِصِلَتِها و عَظَّمَها ، أ لا تَرى أنَّهُ جَعَلَها مِنهُ ؟! [٣]

٧٢٤٢.امام على عليه السلام : وابستگان خود را گرامى بدار ؛ چه آنان [همچون] پر و بالِ پرواز تو هستند و ريشه تو هستند كه به آن بر مى گردى و دست تو هستند كه با آن حمله مى كنى.

٧٢٤٣.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «آنان كه آنچه خدا دستور به پيوند داد: يكى از مصاديق آن صله رحم است و تأويل نهايى آن، پيوند برقرار كردنت با ما [خاندان ]است.

٧٢٤٤.امام صادق عليه السلام : درباره آيه «بترسيد از آن خدايى كه به نام او از يكديگر چيزى مى خواهيد و از بريدن خويشاونديها پروا كنيد» ـ فرمود : منظور خويشاونديهاى مردم است . همانا خداوند عزّ و جلّ به پيوند آن فرمان داده و آن را بزرگ و مهم شمرده است ، مگر نمى بينى كه آن را در رديف [نام ]خود قرار داده است .