٧١٧٥.عنه عليه السلام : إرحَم مَن دُونَكَ ، يَرحَمْكَ مَن فَوقَكَ ، و قِسْ سَهوَهُ بسَهوِكَ و مَعصِيَتَهُ لكَ بمعصِيَتِكَ لِرَبِّكَ و فَقرَهُ إلى رَحمَتِكَ بِفَقرِكَ إلى رَحمَةِ رَبِّكَ . [٥]

٧١٧٦.عنه عليه السلام : عَجِبتُ لِمَن يَرجُو رَحمَةَ مَن فَوقَهُ كيفَ لا يَرحَمُ مَن دُونَهُ؟! [٦]

١٤٥٤

مَن يَستَحِقُّ الرَّحمَ

٧١٧٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : اِرحَمُوا عَزيزا ذَلَّ ، و غَنِيّا افتَقَرَ ، و عالِما ضاعَ في زمانِ جُهّالٍ . [٧]

٧١٧٨.عنه صلى الله عليه و آله : اِرحَمِ المَساكينَ . [٨]

٧١٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند مهربان است و مهربان را دوست دارد و مهر خود را براى هر مهر ورزى نهاده است .

٧١٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بازنده و زيانكار است آن بنده اى كه خداوند متعال در دل او، رحم و مهربانى نسبت به انسانها نگذاشته باشد .

٧١٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهربانان امّت من، همان گروه متوسط هستند .

٧١٧٤.امام على عليه السلام : نيكى كن، تا به تو نيكى شود . . . ، رحم كن، تا به تو رحم شود .

٧١٧٥.امام على عليه السلام : به فرو دست خود رحم كن، تا فرادستت به تو رحم كند و خطاى او را با خطاى خودت بسنج و نا فرمانى اش از تو را با نافرمانى خود از پروردگارت و احتياج او به ترحّم تو را به احتياجت به رحمت و بخشايش خدايت .

٧١٧٦.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه به رحم و شفقت فرا دست خود اميد دارد ، چگونه به فرو دست خود رحم نمى كند .

١٤٥٤

كسانى كه قابل مهربانى و ترحّمند

٧١٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به عزيزى كه خوار گشته و توانگرى كه تهيدست شده و دانشمندى كه در روزگار نادانان تباه گرديده است ، رحم و مهربانى كنيد .

٧١٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با مسكينان مهربانى كن .

[١] كنز العمّال : ١٠٣٨١ .[٢] كنز العمّال : ٥٩٦٨ .[٣] كنز العمّال : ٥٩٦٤ .[٤] الأمالي للصدوق : ٢٧٨/٣٠٨ .[٥] غرر الحكم : ٢٤٢٢ .[٦] غرر الحكم : ٦٢٥٥ .[٧] بحار الأنوار:٧٤/٤٠٥/٢.[٨] كنز العمّال : ٥٩٨٣ .