ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٢٩

١٤١٢

عَمَلُ المُرائي لا يَصعَدُ

٦٩٨٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّ المَلَكَ لَيَصعَدُ بعَملِ العَبدِ مُبتَهِجا بهِ ، فإذا صَعِدَ بحَسَناتِهِ يقولُ اللّه ُ عزّ و جلّ : اجعَلُوها في سِجِّينٍ إنّهُ لَيسَ إيّايَ أرادَ بِها . [١]

٦٩٨٨.عنه صلى الله عليه و آله : و تَصعَدُ الحَفَظَةُ بعَملِ العَبدِ مبتَهِجا بهِ ... فَيَطَؤونَ الحُجُبَ كُلَّها حتّى يَقُومُوا بَينَ يَدَيِ اللّه ِ سبحانَهُ فَيَشهَدُوا لَهُ بِعَمَلٍ صالِحٍ و دُعاءٍ ، فيقولُ اللّه ُ تعالى : أنتُم حَفَظَةُ عَمَلِ عَبدِي، و أنا رَقيبٌ على ما في نَفسِهِ ، إنّهُ لم يُرِدني بهذا العَملِ ، علَيهِ لَعنَتِي . [٢]

١٤١٣

مَن عَمِلَ لِغَيرِ اللّه ِ وَكَلَهُ اللّه ُ إلَيهِ

٦٩٨٩.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّ المُرائيَ يُنادى يَومَ القِيامَةِ : يا فاجِرُ ! يا غادِرُ ! يا مُرائي ! ضَلَّ عَمَلُكَ ، و بَطَلَ أجرُكَ ، اذهَبْ فَخُذْ أجرَكَ مِمَّن كُنتَ تَعمَلُ لَهُ . [٣]

٦٩٩٠.عنه صلى الله عليه و آله : يقولُ اللّه ُ سبحانَهُ : إنّي أغنَى الشُّرَكاءِ فَمَن عَمِلَ عَمَلاً ثُمّ أشرَكَ فيهِ غَيرِي فأنا مِنهُ بَرِيءٌ ، و هو لِلَّذِي أشرَكَ بهِ دُوني . [٤]

١٤١٢

عمل رياكار بالا نمى رود

٦٩٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرشته با خوشحالى عمل بنده را بالا مى برد و چون كارهاى نيكش را بالا برد ، خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد : آنها را در سجّين [٥] گذاريد ؛ اين كارها براى من انجام نشده است .

٦٩٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرشتگانِ نگهبان [اعمال ]با خوشحالى عمل بنده را بالا مى برند . . . حجابها را يكى پس از ديگرى طى مى كنند، تا آن كه در برابر خداى سبحان مى ايستند و مى گويند: عملى صالح و دعايى آورده اند . خداوند متعال مى فرمايد : شما نگهبانان عمل [ظاهرى ]بنده من هستيد و من ناظر درون اويم . او اين عمل را براى من انجام نداده است ؛ لعنت من بر او باد .

١٤١٣

هر كس كارى را براى غير خدا كند ، خداوند وى را به همو وا گذارد

٦٩٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روز قيامت به رياكار ندا مى شود : اى نابكار ! اى فريبكار ! اى رياكار ! عملت بر باد شد و مزدت از بين رفت ؛ برو و مزد خود را از همان بگير كه به خاطر او كار مى كردى .

٦٩٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى سبحان مى فرمايد : همانا من بى نيازترين شريكم . پس، هر كه كارى بكند و كسى جز مرا در آن شريك گرداند من از آن كار بيزارم و از آنِ كسى باشد كه او را شريك من قرار داده است.