١٨٠٢.الفتوح : پس از جعفر ، برادرش عبد اللّه بن على به ميدان آمد ، در حالى كه رَجَز مى خواند و مى گفت : {٠ من ، پسر دلاور و بخشنده ام آن علىِ نيكِ نيكوكردار ٠} {٠ آن شمشيرِ مجازات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در هر پيكار دهشتناك . ٠} سپس ، حمله كرد و جنگيد تا كشته شد . خدايش رحمت كند !

٥/ ٤

عثمان بن على

امام على عليه السلام ، به جهت علاقه اى كه به عثمان بن مَظعون ، صحابى بزرگ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله داشت ، نام يكى از فرزندانش از اُمّ البنين را عثمان ناميد . از ايشان ، در اين باره روايت شده كه فرمود : همانا او را به نام برادرم عثمان بن مظعون ، قرار دادم . كنيه عثمان بن على ، ابو عَمرو بود و سنّ او هنگام شهادت ، ٢١ سال گزارش شده است . او به ميدان آمد و به صف دشمن حمله برد ، در حالى كه چنين رَجَزهايى را مى خواند : ٠ من ، عثمانِ صاحب دارنده افتخاراتم . پدرم ، على است ، آن نيكوكردارِ پاك . ٠ ٠ و پسرعموى پيامبرِ پاك و نيز برادرِ حسينم ، بهترينِ بهترين ها ٠ ٠ و سَرور بزرگ و كوچك پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و وصىّ يارى كننده . ٠ وى مى جنگيد تا اين كه شخصى به نام خولى بن يزيد اَصبَحى ، [١] او را هدف تير قرار داد و بر زمين افتاد و مردى از بنى اَبان ، سرش را از تنش جدا ساخت . نام وى در «زيارت رجبيّه» آمده است . در زيارت «ناحيه مقدّسه» نيز آمده : سلام بر عثمان، پسر امير مؤمنان ، همنام عثمان بن مَظعون ! خدا ، خَولى بن يزيد اَصبَحى اِيادى دارِمى را لعنت كند كه او را هدف تير قرار داد !

[١] در أنساب الأشراف آمده است: «غلام عمر سعد».