٢٠٦٤.تفسير القُرطُبى ـ به نقل از يزيد بن ابى زياد ـ: هنگامى كه حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام كشته شد ، كرانه هاى آسمان براى او تا چهار ماه ، سرخ گشتند ، و سرخى آسمان ، گريه آن است .

٢٠٦٥.التبصرة ، ابن جوزى : هلال بن ذكوان گفت : هنگامى كه حسين عليه السلام كشته شد ، بارانى بر ما باريد كه اثر آن بر لباسمان ، همانند خون بود . من مى گويم : هنگامى كه چهره انسانِ خشمگين ، سرخ مى شود ، اين سرخى ، اثر خشم ، در چهره اش آشكار مى شود . خداى سبحان كه جسم نيست ، نيز خشم خود را در كشته شدن امام حسين عليه السلام ، با سرخىِ افق ، آشكار كرد .

٢٠٦٦.إثبات الوصيّة : روايت شده است كه : آسمان ، چهارده روز بر حسين عليه السلام گريست . سؤال شد : علامت گريه آسمان ، چه بود؟ گفت : خورشيد ، سرخِ سرخ ، طلوع و سرخِ سرخ ، غروب مى كرد .

٢٠٦٧.المعجم الكبير ـ به نقل از على بن مُسْهِر ـ: مادر بزرگم ، امّ حكيم ، برايم گفت : حسين بن على عليه السلام هنگامى شهيد شد كه من دخترى خردسال بودم . آسمان ، چندين روز ، مانند خونِ لخته شده [ ، سرخ] بود .