٢١١٦.تذكرة الخواصّ ـ به نقل از شَعبى ـ: كوفيان ، شب هنگام ، صداى كسى را شنيدند كه مى گفت : {٠ بر كشته كربلا مى گريم كه پيكرش خون آلود است ؛ ٠} {٠ بر كسى كه به ستم گم راهان ، تنها به جرم وفادارى ، كشته شد . ٠} {٠ بر كشته اى مى گريم كه بر او مى گريند ساكنان زمين و آسمان . ٠} {٠ خاندان او را هتك حرمت كردند و آنچه را خدا در باره كنيزان ، حرام كرده بود ، روا شمردند . ٠} {٠ اى پدرم به فداى پيكر عريانش ؛ عريان از همه چيز ، جز ديندارى و حيا! ٠} {٠ همه مصيبت ها ، عزايى دارند ؛ امّا اين مصيبت را نمى توان با عزا تسكين داد. ٠}

٢١١٧.شرح الأخبار ـ به نقل از عبد اللّه بن زواق ـ: شنيدم مردى از انصار با مرد سال خورده اى سخن مى گويد . او گفت : همان روزى كه حسين بن على عليه السلام كشته شد ، در دل شب ، صدايى از كسى در مِنا بر كوه كَبكَب [١] شنيده شد كه به صداى زن مى مانْد و نوحه مى خواند : گريه كن ! هر جا كه هستى ، بر حسين گريه كن ! ديگرى در كوه ثَبير پاسخش مى داد و مى گفت : گريه كن ، گريه كن ! هر جا كه هستى ، بر فرزندِ پيامبر، گريه كن ! آن مرد سال خورده گفت : [تاريخِ] آن شب را يادداشت كردم ؛ شبِ همان روزى بود كه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيده بود .

[١] كوهى در مكّه .