٢٠٥٠.المناقب ، ابن شهرآشوب : در خبر است كه پس از شهادت امام حسين عليه السلام ، ابن عبّاس در خواب ، پيامبر صلى الله عليه و آله را غبارآلوده و پابرهنه ديد كه با چشم هاى گريان ، دامن به كمر بسته و اين آيه را مى خواند . [١] ايشان فرمود : «من به كربلا رفتم و خون حسين را از زمين برداشتم . اكنون در دامان من است و مى روم تا پيشِ روى خدايم ، با آنها (ستمكاران) طرح دعوا كنم» .

٢ / ٤

خورشيدگرفتگى

٢٠٥١.السنن الكبرى ـ به نقل از ابو قبيل ـ: هنگامى كه حسين عليه السلام كشته شد ، خورشيد چنان گرفت كه در ميانه روز ، ستارگان ، هويدا شدند ، تا آن جا كه پنداشتيم [خورشيدْ گرفتگىِ] قيامت است .

٢٠٥٢.تاريخ دمشق ـ به نقل از خليفه ـ: هنگامى كه حسين عليه السلام شهيد شد ، آسمان ، سياه گشت و در روز ، ستاره ها پيدا شدند و حتّى ستاره جوزا [٢] را در عصر ديدم ، و خاك سرخ باريد .

[١] آيه «و خدا را از آنچه ستمكاران مى كنند ، غافل مشمار» (ابراهيم: آيه ٤٢) ، منظور است .[٢] ستاره جوزا ، ستاره اى است كه شب هنگام و در وسط آسمان ، ظاهر مى شود .