دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٩
٢٠١٠.المناقب ، ابن شهرآشوب : عمر بن سعد ، ده تن را فرا خواند و آنها اسب هايشان را بر پيكر مطهّر امام حسين عليه السلام دواندند . اين ده تن ، عبارت بودند از : اسحاق بن يحيى حضرمى ، هانى بن ثُبَيت حضرمى ، اَدلَم بن ناعم ، اسد بن مالك ، حَكيم بن طُفَيل طايى ، اَخنَس بن مَرثَد ، عمرو بن صبيح مَذحِجى ، رجاء بن مُنقِذ عبدى ، صالح بن وَهْب يزَنى و سالم بن خيثمه جُعفى .
٢٠١١.تذكرة الخواصّ : عمر [بن سعد] گفت : چه كسى اسب بر سينه او (حسين) مى دوانَد ؟ آنان بر پشت و سينه ايشان ، اسب دواندند و در پشت ايشان ، لكّه هاى كبودى يافتند . چون در اين باره پرسيدند ، گفته شد : او بر پشت خود ، شبانه، گندم به درِ خانه بينوايان مدينه مى برد .
٢٠١٢.مقاتل الطالبيّين : ابن زياد ـ كه خدا لعنتش كند و بر او خشم گيرد ـ فرمان داد كه بر سينه و پشت و پهلو و صورت حسين عليه السلام ، اسب بدَوانند و چنين كردند .
٢٠١٣.المزار الكبير ـ در زيارت ناحيه مقدّسه ـ: تا آن كه تو را از اسبت به زير كشيدند و زخمى و خونين ، به زمين افتادى . اسب ها تو را زير سُم خود گرفتند و ستمگران با شمشيرهايشان بر سر تو ريختند .