١٨٩٣.الدعوات ـ از امام زين العابدين عليه السلام ـ: پدرم [ امام حسين عليه السلام ] ، روز شهادتش و هنگامى كه خون ها مى جوشيد ، مرا به سينه اش چسباند و اين گونه فرمود : «اى پسر عزيزم ! دعايى را از من ياد بگير كه فاطمه عليهاالسلام ، آن را به من آموخته است و به او هم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ياد داده است و به پيامبر صلى الله عليه و آله هم جبرئيل عليه السلام آموخته است و براى حاجت و نگرانى و اندوه و پيشامدهاى روزگار و حوادث سهمگين و سِتُرگ است» . [ آن گاه ] فرمود : «در دعا بگو : به حقّ ياسين و قرآن حكيم ، و به حقّ طاها و قرآن عظيم ! اى كه بر حاجت هاى درخواست كنندگان ، توانايى ! اى كه از درون [ همه ]آگاهى ! اى كه رنج جان ها را مى زُدايى ! اى كه [ غم ] گرفتاران را مى گشايى ! اى كه بر پيرمرد فرتوت ، رحم مى كنى ! اى روزى رسان كودكِ خردسال ! اى كه به تفسير ، نياز ندارد ! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و برايم چنين و چنان كن » .

ر . ك : ج ٢ ص ٣١٣ (بخش سوم / فصل چهارم : وصيّت هاى امام عليه السلام) .

٩ / ٤

اجازه خواستن فرشتگان براى يارى كردن امام عليه السلام

١٨٩٤.كمال الدين و تمام النعمة ـ به نقل از اَبان بن تَغلِب ، از امام صادق عليه ا: چهار هزار فرشته ، فرود آمدند و قصد نبرد در كنار حسين عليه السلام را داشتند كه به آنها ، اجازه داده نشد . بالا رفتند تا [ از خداوند ]اجازه بگيرند ؛ امّا هنگامى كه پايين آمدند ، حسين عليه السلام ، كشته شده بود و آنان ، پريشان و غبارآلوده ، تا روز قيامتْ نزد قبر حسين عليه السلام ، مى گِريند .