دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٥

٢١١٠.تذكرة الخواصّ ـ به نقل از زُهْرى ـ: جنّيان بر حسين عليه السلام نوحه خواندند و چنين گفتند : ٠ بهترين زنان جنّى [١] با سوز مى گريند . ٠ ٠ صورت خود را مى خراشند و به سان دينارهاى پاكيزه [سرخ مى شوند] . ٠ ٠ پس از لباس جشن ، لباس سياه مى پوشند . ٠

٢١١١.المناقب، ابن شهرآشوب : اَبانة بن بَطّه ، از نوحه هاى جنّيان ، چنين شنيده است : {٠ اى ديده ! سخاوت كن و خشكى مكن ! بر آن سرورِ درگذشته اى سخاوتمندانه اشك بريز ٠} {٠ كه در صحراى طَف ، بر زمين افتاد و بامداد ، دچار مصيبتى آشكار شديم . ٠} و از نوحه ايشان بود : {٠ زنان جنّى ، مى گريند از سرِ سوز و اندوه ، ٠} {٠ و با ناله خود ، با زنان هاشمى ، همراهى مى كنند . ٠} {٠ بر حسين ، ناله مى كنند و مصيبت آنان ، سنگين است . ٠} {٠ چهره مى خراشند و مانند دينارهاى پاكيزه [سرخ مى شوند] ، ٠} {٠ و بعد از لباس جشن، لباس سياه به تن مى كنند . ٠} و از نوحه ايشان بود : {٠ زمين از كشته شدن حسين ، سرخِ سرخ شد ، به تيرگىِ غروب خونبار خورشيد . ٠} {٠ واى بر قاتلش ، واى بر قاتلش كه در آتش سوزان دوزخ ، مى سوزد ! ٠} و از نوحه ايشان بود : {٠ بر فرزند فاطمه مى گريم كه از شهادتش ، مو سپيد مى شود ٠} {٠ و به سبب كشته شدن او ، زلزله آمد و به خاطر شهادتش ، ماه گرفت . ٠} و صداى نوحه جنّيانى كه به كمك آمده بودند ، چنين به گوش رسيد : {٠ به خدا سوگند ، نزدتان نيامدم تا آن كه در طَف ديدم گونه هاى خاك آلود و سرهاى بريده را . ٠}