٢٠٩٧.علل الشرائع ـ به نقل از جَبَله مكّى ـ: شنيدم كه ميثم تمّار مى گويد : «به خدا سوگند ، ده روز كه از محرّم بگذرد ، اين امّت ، فرزند پيامبر خود را خواهند كشت و دشمنان خدا ، آن روز را روزى مبارك خواهند شمرد . اين واقعه ، رخ خواهد داد و در علم پيشين خداى متعال ، از آن ياد شده [و حتميت يافته] است . اين را از مولايم امير مؤمنان عليه السلام كه [خصوصى] به من گفت ، مى دانم . ايشان همچنين ، به من خبر داد كه هر چيزى بر او خواهد گريست ، حتّى حيوانات وحشى بيابان ها و ماهيان درياها و پرندگان آسمان و خورشيد و ماه و ستارگان و آسمان و زمين ، و آدميان و جنّيانِ باايمان ، همه فرشتگان آسمان ها و زمين ها ، و نيز رضوان (فرشته نگهبان بهشت) و مالك (فرشته نگهبان دوزخ) و حاملان عرش الهى ، [همه بر او خواهند گريست] و آسمان ، خون و خاكستر خواهد باريد . . . . اى جبله ! هنگامى كه آسمان را مانند خون تازه ، ديدى ، بدان كه سَرور شهيدان ، حسين عليه السلام ، به شهادت رسيده است» . روزى بيرون آمدم و نور خورشيد را بر ديوارها ، همانند ملحفه هاى زعفرانى رنگ ديدم . پس فرياد زدم و گريستم و گفتم : به خدا سوگند ، سَرورمان حسين عليه السلام ، كشته شد !

٢٠٩٨.شرح الأخبار ـ به نقل از همسر كعب ـ: به كعب گفته شد : حسين بن على ، كشته شد! او گفت : نه ، به خدا سوگند ، كشته نشده است ؛ زيرا اگر در روز ، كشته شده بود ، شب نرسيده ، نشانه آن را مى ديديد و اگر شبْ هنگام ، كشته شده بود ، تا صبح ، نشانه آن را مى ديديد . شب كه فرا رسيد ، افق آسمان ، قرمز شد و كعب گفت : هان كه حسين بن على ، كشته شد ! آسمان بر او گريست ، همان گونه كه بر يحيى بن زكريّا گريست .