٢٠٠٤.المناقب ، ابن شهرآشوب : آنچه به تن امام حسين عليه السلام بود ، برداشتند . عمامه اش را جابر بن يزيد ازدى ، پيراهنش را اسحاق بن حُوَى ، جامه اش را جَعوَنة بن حَويّه حضرمى ، قطيفه خزش را قيس بن اشعث كِندى ، شلوارش را بَحير بن عُمَير جَرمى و يا مطابق برخى نقل ها اَبحَر بن كعب تميمى بُرد . كمان و جامه هاى گران بهايش را رحيل بن خيثمه جُعفى و هانى بن شَبيب حضرمى و جَرير بن مسعود حضرمى برداشتند . كفش هاى امام عليه السلام را اسود اَوْسى و شمشيرش را مردى از تيره بنى نَهشَل از قبيله بنى دارِم و يا طبق گزارشى ، اسود بن حنظله برداشت . مختار ، [همه] اينان را به آتش سوزاند .

٢٠٠٥.المنتظم : وسايل او (حسين عليه السلام ) را به تاراج بردند . قيس بن اشعث ، عمامه او را و ديگرى شمشيرش را و آن يكى ، كفش ها و اين يكى ، شلوارش را برداشت و سپس اموال او را به تاراج بردند . عمر بن سعد گفت : هر كس كه چيزى برداشته ، برگردانَد ؛ امّا هيچ كدام ، چيزى بر نگرداندند .