١٩٣٣.المناقب ، ابن شهرآشوب : ابو ايّوب غَنَوى ، تيرى مسموم به گلوى امام حسين عليه السلام زد . امام عليه السلام گفت : «به نام خدا ؛ و هيچ تغيير و توانى ، جز با خواستِ خدا ، نيست ؛ و اين ، كشته اى براى خشنودى خداست !» .

٩ / ١٣

اصابت تيرى بر دهان امام عليه السلام

١٩٣٤.الكامل فى التاريخ : تشنگى حسين عليه السلام ، شدّت گرفت . نزديك فرات شد تا آبى بياشامد . حُصَين بن نُمَير ، تيرى به سوى ايشان انداخت كه به دهانش اصابت كرد . حسين عليه السلام ، خون را با دستش مى گرفت و به سوى آسمان ، پرتاب مى كرد . سپس حمد و ثناى الهى را به جاى آورد و آن گاه گفت : «بار خدايا! از رفتارى كه با پسرِ دختر پيامبرت مى كنند ، به تو شِكوه مى بَرم . بار خدايا! يكايكشان را به شمار آور و يكايكِ آنان را بكُش و هيچ يك از ايشان را باقى مگذار» . نيز گفته اند : كسى كه به حسين عليه السلام تير انداخت ، مردى از قبيله بنى اَبان بن دارِم بود .

١٩٣٥.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : حسين عليه السلام ، تشنه شد و آب خواست . آبى با آنان نبود . مردى آب آورد و به حسين عليه السلام داد تا بنوشد كه حُصَين بن تَميم ، تيرى به او زد و در دهانش نشست و حسين عليه السلام ، خون را با دستش مى گرفت و خدا را مى ستود .