١٩٠٨.المناقب ، ابن شهرآشوب : حسين عليه السلام در روز عاشورا ، اين بيت ها را مى خواند : {٠ «اين قوم ، كافر شدند و پيش از اين نيز از پاداش پروردگار اِنس و جن ، روى گرداندند . ٠} {٠ پيش از اين ، على عليه السلام را و نيز فرزندش حسن عليه السلام را ـ كه از هر دو سو (پدر و مادر) بزرگوار بود ـ ، به كينه كشتند . ٠} {٠ و اينك ، با كينه و خشم مى گويند : جمع شويد تا همگى ، بر حسين بتازيم ! ٠} {٠ واى بر اين قوم ، از دست اين مردم پَست كه براى كشتن اهل دو حرم (مكّه و مدينه) ، لشكر آراسته اند ! ٠} {٠ آنها براى نابودى من ، به يكديگر سفارش مى كنند و براى رضاى دو ملحد (ابن زياد و يزيد) ، به راه افتاده اند . ٠} {٠ در ريختن خون من ، از خدا نمى ترسند براى [رضايت] عبيد اللّه ، از نسل دو كافر (معاويه و زياد) . ٠} {٠ ابن سعد ، با لشكر قهرش ، مرا همچون ريزش دانه هاى فراوان باران ، تيرباران كرد . ٠} {٠ نه اين كه خلافى كرده باشم ؛ بلكه تنها به خاطر افتخارم به دو ستاره فروزان : ٠} {٠ على بن ابى طالب ، بهترين فرد پس از پيامبر صلى الله عليه و آله پيامبرى كه از طرف پدر و مادر ، قُرَشى است . ٠} {٠ برگزيده خداوند از ميان مردم ، پدرم است و پس از آن ، [ به سبب ] مادرم [ فاطمه عليهاالسلام ] ؛ و من ، فرزند دو برگزيده خدايم . ٠} {٠ من نقره اى برگرفته از طلا هستم نقره اى كه فرزندِ دو طلاست : ٠} {٠ مادرم ، فاطمه زهرا عليهاالسلام ، و پدرم ، وارثِ پيامبران و سَرور جنّ و اِنس است ٠} {٠ همو كه در جنگ هاى بدر و اُحُد و حُنَين پهلوانان به ميدان آمده را در هم كوبيد . ٠} {٠ او (پدرم) در جنگ اُحُد ، داستانى دارد با پراكندن سپاه دشمن ، اندوه دل [مسلمانان] را شفا بخشيد . ٠} {٠ سپس در جنگ احزاب و فتح مكّه ، با حضور پدرم سپاه بزرگِ مشركان و يهوديان ، براى هميشه از ميان رفتند . ٠} {٠ همان صاحبِ خيبر كه با خيبريان به جنگ برخاست با شمشيرى دودَم و بُرَنده . ٠} {٠ همو كه سپاهى را به هلاكت افكند كه در روز حُنين ، براى گرفتن انتقام آمده بودند . ٠} {٠ ببين اين امّت زشتكار ، با عترت آن دو [بزرگ] چه كردند و به خيال خود ، به خاطر خدا كردند ! ٠} {٠ عترت پيامبرِ برگزيده نيكوكارِ پرهيزگار و عترت على ، دلاورِ روزهاى جنگ . ٠} {٠ چه كسى عمويى مانند عمويم جعفر دارد كه خداوند ، دو بال [در بهشت] به او بخشيده است ؟ ٠} {٠ چه كسى ميان مردم ، جَدّى همانند جدّ من دارد و پدرى مانند پدرم ؟ من ، فرزند دو نامدارم . ٠} {٠ پدرم ، خورشيد و مادرم ، ماه است و من ، ستاره و فرزندِ آن خورشيد و ماهم . ٠} {٠ جدّم ، فرستاده خدا و چراغ هدايت است و پدرم ، آن كه در دو جا برايش بيعت گرفته اند . ٠} {٠ او پهلوان ، دلاور ، شيرِ شَرزه بيشه قوى پنجه ، بزرگوار و بخشنده است . ٠} {٠ آرى! اين على ، دستگيره دين و صاحب حوض [كوثر] و نماز گزارنده به سوى دو قبله است ٠} {٠ كه هفت سال كامل ، با پيامبر صلى الله عليه و آله نماز خوانده است در حالى كه روى زمين ، هيچ نمازگزارى جز آن دو نبود . ٠} {٠ بت ها را رها كرد و از هنگام ولادت چشم بر هم زدنى ، بت ها را همراه قريش ، سجده نكرد . ٠} {٠ از نوجوانى ، فقط خدا را پرستيد در حالى كه قريش ، دو بت را پرستش مى كردند . ٠} {٠ آنها لات و عُزّا را پرستش مى كردند در حالى كه على عليه السلام ، به سوى دو قبله (بيت المقدّس و كعبه) نماز مى گزارد» . ٠}