دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٩
١٨٦٧.المناقب ، ابن شهرآشوب : سپس جعفر بن عقيل ، به ميدان آمد ، در حالى كه مى گفت : {٠ من ، جوان اَبطَحى ( مكّى ) و از نسل طالبم از خاندان هاشم و غالب . ٠} {٠ و ما بى گمان ، سَرور بزرگان هستيم و اين ، حسين است ، سَرور پاكيزگان ! ٠} آن گاه ، دو نفر و بنا به قولى ، پانزده جنگجو را كُشت . سپس بِشر بن سَوط هَمْدانى ، او را كُشت .
١٨٦٨.مقاتل الطالبيّين : جعفر بن عقيل بن ابى طالب ـ كه مادرش امّ ثَغَر ، دختر عامر ، دختر هَصّان عامِرى از بنى كِلاب بود ـ ، به دست عُروة بن عبد اللّه خَثعَمى ، به شهادت رسيد ... . نيز گفته شده : مادرش ، خَوصا ، دختر ثَغِريّه است .
١٨٦٩.تاريخ الطبرى ـ به نقل از هشام ـ: جعفر بن عقيل بن ابى طالب ـ كه مادرش ، اُمّ البنين ، دختر شَقِر بن هَضاب بود ـ ، به دست بِشر بن حَوط هَمْدانى ، كشته شد .
١٨٧٠.تاريخ الطبرى ـ به نقل از حُمَيد بن مُسلم اَزْدى ـ: عبد اللّه بن عَزره خَثعَمى ، جعفر بن عقيل بن ابى طالب را با تير زد و كُشت .