جعفر ، فرزند عقيل بن ابى طالب كه كنيه مادرش را برخى «اُمّ ثَغَر» و برخى «اُمّ البنين» ، گزارش كرده اند . وى نيز مانند مُسلم ، داماد امام على عليه السلام بوده است . بر پايه آنچه مؤلّف لباب الأنساب گزارش كرده ، جعفر در هنگام شهادت ، ٢٣ ساله بوده است . نام او در زيارت هاى «ناحيه» و «رجبيّه» آمده است. در زيارت «ناحيه مقدّسه»، در باره وى مى خوانيم : سلام بر جعفر بن عقيل ! خدا ، قاتل او را و بِشْر بن بن خَوط هَمْدانى را ـ كه به او تير زد ـ ، لعنت كند !

١٨٦٦.الفتوح : پس از عبد اللّه بن مُسلم ، جعفر بن عقيل بن ابى طالب ، به ميدان آمد ، در حالى كه مى خواند : {٠ من ، جوان اَبطَحى ( مكّى ) و از نسل طالبم از خاندان هاشم و غالِب ٠} {٠ و ما بى گمان ، سَرور بزرگان هستيم اين ، حسين است ، سَرور پاكيزگان! ٠} سپس حمله بُرد و جنگيد تا كشته شد . خداوند ، رحمتش كند !

[١] در أنساب الأشراف آمده : «جعفر الأكبر» .