١٨٢٤.مقاتل الطالبيّين : عبّاس بن على بن ابى طالب عليه السلام ، كنيه اش ابو الفضل و مادرش اُمّ البنين بود . او بزرگ ترين فرزند اُمّ البنين و آخرينِ برادران تنى است كه [ در كربلا ] به شهادت رسيد ... . شاعر ، در باره عبّاس بن على عليه السلام گفته است : {٠ سزامندترين كس به گريستن مردم بر او جوانى است كه حسين عليه السلام را در كربلا ، گريانْد ٠} {٠ برادرِ او و فرزند پدرش على عليه السلام ابوالفضلِ آغشته به خون . ٠} {٠ كسى كه براى حسين عليه السلام ، از خود گذشتگى كرد و هيچ چيز ، او را خم ننمود و با وجود تشنگى ، آب را به او بخشيد . ٠} و كُمَيت بن زيد ، در اين باره مى گويد : {٠ و بى گمان ، ياد ابو الفضل ، شيرين است و شفاى جان ها از بيمارى است . ٠} {٠ حرام زادگان ، را كُشت و او را كُشتند گرامى ترين نوشنده باران از ابر را . ٠} عبّاس عليه السلام ، مردى با چهره اى نمايان و زيبا بود . او سوار بر اسبى رشيد و زيبا مى شد ؛ ولى پاهايش به زمين كشيده مى شد . به او «ماه بنى هاشم» مى گفتند . پرچم حسين بن على عليه السلام در روز عاشورا ، به دست او بود . احمد بن سعيد ، از يحيى بن حسن ، از بكر بن عبد الوهّاب ، از ابن ابى اويس ، از پدرش ، از امام صادق عليه السلام برايم نقل كرد كه فرمود : «حسين بن على عليه السلام ، يارانش را آماده كرد و پرچمش را به دست برادرش عبّاس بن على عليه السلام داد» . احمد بن عيسى ، از حسين بن نصر ، از پدرش ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از ابو جعفر باقر عليه السلام برايم نقل كرد كه فرمود : «زيد بن رُقاد جَنبى و حَكيم بن طفَيل طايى ، عبّاس بن على عليه السلام را كُشتند» .