معروف و مشهورى به شمار مى‌آمد.
در جريان نهضت ملى شدن نفت او به حمايت از نهضت و آيت اللَّه كاشانى پرداخت؛ اما پس از كودتاى ٢٨ مرداد سياست را كنار گذاشت.
عمده فعاليت انجمن، مبارزه با بهائيان بود و براى عضويت در آن عدم مداخله در سياست شرط اساسى به شمار مى‌آمد. محور ديگر اقدامات انجمن حجتيه بر فعاليتهاى تبليغى درباره امام زمان (عج) تمركز يافته بود كه از طريق سخنرانيهاى مذهبى، برگزارى دعاى ندبه و جشنهاى نيمه شعبان انجام مى‌شدند. بر اين اساس، اعضا روحيه مذهبى با تفكر خاص خود را در جامعه گسترش مى‌دادند.
اين انجمن تا قبل از پيروزى انقلاب اسلامى شمار فراوانى از جوانان و متدينان را به خود جذب كرده بود و در شهرهاى مختلف داراى تشكيلات بود. «١» با توجه به فعاليتهاى مذهبى، مبارزه با بهائيان و آشنا كردن مخاطبان با شخصيت امام زمان (عج)، انجمن حجتيه طى استفتائى نظر امام خمينى (ره) را درباره فعاليت خود جويا شده، خواستار استفاده از سهم امام (ع) شد. امام خمينى (ره) در پاسخ به استفتاء به تاريخ ١٥ مهر ١٣٤٩ ش./ ٥ شعبان ١٣٩٠ ق. بيان كردند كه در فرض مذكور [در نامه‌] اقدامات آنان مورد تقدير و رضاى خداوند و مرضى ولى عصر (عج) است و اجازه دادند در صورت لزوم از ثلث سهم مبارك امام (ع) مؤمنين به آنها كمك كنند. «٢» اما به دليل مواضع ناصواب انجمن و بهره برداريهاى رژيم شاه از فعاليت آن، امام خمينى (ره) در سال ١٣٥٠ ش. در پاسخ به نامه آقاى گرامى كه خواستار اعلام نظر درباره انجمن و مؤسس آن شده بود، نوشت: