جريان شناسى سياسى معاصر ايران - مظفری، آیت - الصفحة ١٧٠
تشيع، نهتنها عامل سكون و توجيهگر ظلم نبوده، بلكه همواره در طول تاريخ در مقابل ظلم و بى عدالتى ايستاده است. انقلابهاى عظيم انبياى الهى و به ويژه رسول گرامى اسلام عليه ستم و ستمگران گواهى است بر اين حقيقت.
نهضتهاى بزرگ امامان معصوم به ويژه امام حسين (ع) و رهبرى قيامها و جنبشهاى ضد استبدادى به وسيله علماى بزرگ شيعه در ايران و جهان اسلام و سرانجام، انقلاب اسلامى ايران خط بطلانى است بر چنين افكار و موهوماتى.
٤- ٣. احزاب و گروههاى ماركسيست الف: چپ قديم ماركسيسم بهعنوان يك مكتب فكرى اروپا را تحت تأثير قرار داد، امّا در آنجا محصور نماند و ديگر كشورها از جمله ايران را نيز در تأثير خويش گرفت، انديشههاى ماركسيستى نخستين بار همزمان با انقلاب مشروطه پا به ايران نهاد. از اين پس جريان ماركسيستى در شاخه چپ قديم سه دوره را در ايران پشت سرگذاشت: «١» ١. دوره سوسيال دموكراسى انقلابى؛ ٢. دوره حزب كمونيست ايران؛ ٣. دوره حزب توده ايران.
دوره نخست با انقلاب مشروطه آغاز شد و تا روى كار آمدن رضاخان ادامه داشت. اين افكار از طريق كارگران ايرانى كه به روسيه مىرفتند و دانشجويانى