جريان شناسى سياسى معاصر ايران - مظفری، آیت - الصفحة ٢٧
٣. دشمنستيزى، با شياطين و دشمنان دين، خدا و رسول خدا، دوستى نمىكنند، حتى اگر آنان از بستگان نزديكشان باشند.
٤. رضايتمندى، خدا از آنان راضى است و آنان نيز از خداوند راضىاند.
٥. پيروزمندى، اين گروه، جريان پيروزمند قطعى تاريخ است.
٦. رستگارى، اعضاى حزب خدا از رستگان و رستگارانند.
امّا باطلگرايان در حزب شيطان گرد آمده، شيطان فرمانده و حاكم بر آنهاست. ويژگيهاى عمده اين جريان به قرار زير است. «١» ١. دينستيزى:
اين گروه دشمن دين و دينداران بوده و پيرو مخلص هيچ دينى نيستند (هر چند مدعى باشند).
٢. دشمن دوستى:
با دشمنان خدا، رسول و ائمه (ع)، دوست بوده و با آنها در ارتباطند مانند دوستى منافقان با يهوديان.
٣. شيطان پرستى:
شيطان بر فكر، احساسات و رفتار آنان حاكم بوده، پيرو دستورات انحرافى و اغوا كننده شيطانند.
٤. بدكردارى:
عملكرد اعضاى حزب شيطان بسيار زشت است، دروغگويند، سد عمل خير و راه خدايند.
٥. ذلت پذيرى:
آنان در بين خلق خدا از ذليلترين مردماند.
٦. زيانكارى:
در دنيا و آخرت از زيانكارانند.
٧. بدفرجامى:
عاقبت دردناكى درانتظار رهبران وپيروان جريان شيطانى است.
با وجود تقسيمبندىهاى ارزشمند و معيارهاى صحيح از سوى قرآن، متأسفانه به دليل حاكميت فرهنگ سكولار غربى و نفوذ آن در ادبيات سياسى كشور، كمتر اين گونهشناسى مورد توجه قرار مىگيرد. شايان ذكر است كه