جريان شناسى سياسى معاصر ايران - مظفری، آیت - الصفحة ١٧٣
فعاليت پرداختند. در پرتو آزادى ايجاد شده توسط انقلاب اسلامى، حزب توده پس از پيروزى انقلاب اسلامى دوباره جان گرفت، امّا در سال ١٣٦٢ ش.
به دنبال اقدام به براندازى نظام مقدس جمهوى اسلامى، فعاليتهاى آن غير قانونى اعلام شد و حزب منحل گرديد. سرانجام، فروپاشى شوروى ضربه نهايى را بر بنياد حزب توده وارد ساخت. باقيمانده جريان ماركسيستى در دو شاخه چپ قديم و جديد هم اينك در خارج از كشور فعاليتهاى كمرنگى عليه انقلاب و نظام جمهورى اسلامى انجام مىدهند. اكنون حزب توده با دبير كلى على خاورى و انتشار نشريه «نامه مردم» فعاليت ضعيفى در خارج از كشور دارد.
ب: چپ جديد سازمان فداييان خلق ايران (چريكهاى فدايى خلق)
تمايز عمده چپ نو از چپ قديم در چگونگى مبارزه است. چپ نو بر مبارزه مسلحانه و چپ قديم بر مبارزه مسالمت آميز پاى مىفشرد. براين اساس، سازمان چريكهاى فدايى خلق، از مهمترين گروههاى چپ نو محسوب مىشود. اين سازمان از پيوند دو گروه بيژن جزنى از يك سو و مسعود احمدزاده و اميرپرويز پويان از سوى ديگر پديد آمد. آنان با اتخاذ مشى چريكى، چند حمله مسلحانه، از جمله حمله به ژاندارمرى سياهكل در ١٣٤٩ ش. و كلانترى قلهك را سامان دادند، امّا هفده نفر از اعضا دستگير و سيزده تن اعدام شدند.
باقيمانده گروه در سال ١٣٥٠ با هم ادغام و سازمان چريكهاى فدايى خلق را تشكيل دادند. «١»