جريان شناسى سياسى معاصر ايران - مظفری، آیت - الصفحة ٩٤
ايشان با اشاره به آغاز مبارزه چنين بيان مىكنند: عدهاى مقدس نماى واپسگرا همه چيز را حرام مىدانستند و هيچ كس قدرت اين را نداشت كه در مقابل آنها قد علم كند. خون دلى كه پدر پيرتان از اين دسته متحجر خورده است هرگز از فشارها و سختىهاى ديگران نخورده است. «١» امام خمينى آنان را مروج اسلام آمريكايى و دشمن رسول الله (ص) معرفى مىكند. «٢» با پيروزى انقلاب اسلامى نيز اين جريان به اشكال تراشى عليه انقلاب و نظام ادامه داد. «٣» نبايد فرو گذاشت كه هر يك از جريانهاى چهارگانه علاوه بر قم و تهران در استانهاى مختلف كشور نيز هواداران و نمايندگانى داشتند.
فعاليتهاى فرهنگى روحانيت در فاصله سالهاى ١٣٤١ تا ١٣٥٧ فعاليتهاى فرهنگى روحانيت در فاصله سالهاى ١٣٤١ تا ١٣٥٧، يعنى آغاز نهضت تا پيروزى انقلاب اسلامى، بيشتر صبغه سياسى داشت. البته دارالتبليغ اسلامى و انجمن حجتيه را در اين ميان بايد استثناء كرد. محورهاى مهم اين فعالتيها كه نقش بنيادى سياسى خود را بعدها آشكار كرد، به قرار زير بود:
١. عنوان كردن اجتهاد براى ارائه احكام خدا از منابع اصيل اسلامى، در پاسخگويى به نيازهاى مردم مسلمان؛ ٢. تبيين اصول عقايد اسلامى و پاسخگويى به شبهات معاندان و مخالفان؛