٤- ٣- ١. معاد جريان سياسى اسلامى، به دنياى پس‌از مرگ معتقد است و ايمان دارد كه بايد دربرابر اعمال خود- اعم از سياسى و جز آن- در جهان آخرت پاسخگو باشد و بر خلاف ديگر جريان‌ها، اخلاق و سياست و نيز دين و سياست را به هم پيوسته مى‌بيند و از فعاليت‌هاى سياسى خود، خشنودى خداوند، انجام تكليف الهى و پاداش بهشت را پى مى‌جويد. از هرگونه زشتكارى و فساد سياسى هراسان است. مى‌داند كه روزى بايد پاسخگوى اعمال خود باشد.
٥- ٣- ١. امامت‌ از مهم‌ترين مبانى فكرى جريان اسلامى، امامت يا ولايت امامان دوازده‌گانه معصوم (ع) است. جريان اصيل اسلامى، امامت را منصبى الهى مى‌داند و معتقد است كه انتخاب امام از توان بشر خارج است. امامت از نظر اين جريان، استمرار نبوت است و در عصر غيبت كبرى با ولايت فقيه تداوم مى‌يابد. بنابر اين ديدگاه، فقيه عادل، پرهيزگار، حافظ دين، مخالف هواى نفس و مطيع امام زمان (ع)، حاكم مشروع جامعه است. جريان اسلامى، هر گونه مشروعيت حاكم و حكومت را الهى دانسته، ضمن جايگاه والايى كه براى مردم قائل است، آنان را در فعليت و مقبوليت، نقش آفرين مى‌داند.
٦- ٣- ١. عدالت‌ اصل مهم ديگر در مبانى فكرى جريان اصيل اسلامى، عدالت است. اين جريان هدف از تشكيل حكومت را اجراى قسط و عدل مى‌داند:
لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ (حديد: ٢٥)