اوضاع سخت كشور پس از كودتاى ٢٨ مرداد و تشديد نظام دست نشاندگى در ايران و به ويژه سركوب خونين نهضت ١٥ خرداد ١٣٤٢، جوانان نهضت آزادى را، كه از مشى مسالمت‌آميز و مبارزه پارلمانى نهضت آزادى ناراضى بودند، به سوى مبارزه قهرآميز و مسلحانه سوق مى‌داد.
آنان به اين نتيجه رسيدند كه مبارزات گذشته به دليل فقدان سازماندهى و تشكيلات مستحكم، نداشتن راهبرد و مكتب يا ايدئولوژى متناسب با نيازهاى روز و رهبران و مبارزان حرفه‌اى با شكست مواجه شده‌اند. «١» آنان بر اين اساس تدوين ايدئولوژى، پى ريزى سازمان و تشكيلات، تعيين راهبرد و آموزش اعضاى خود را محور كار قراردادند. تدوين ايدئولوژى مبارزه نيازمند مطالعات اوليه بود. در اين باره اعضاى سازمان به مطالعه كتب مورد نياز خود پرداختند. منابع مطالعاتى آنها را علاوه بر آموزه‌هايى ايدئولوژيكى كه در نهضت آزادى و مطالعات فردى اخذ كرده بودند، چند دسته تشكيل مى‌داد: «٢» - منابع اصيل اسلامى مانند قرآن و نهج البلاغه؛ - آثار مهندس بازرگان مانند راه طى شده و خدا در اجتماع و تفسير پرتوى از قرآن اثر آيت اللَّه طالقانى؛ - كتب ماركسيستى مانند كتابچه سرخ مائو يا منشأ تكامل وحيات نوشته اپارين (ماركسيت) و چه بايد كرد؟ از لنين رهبر انقلاب كمونيستى شوروى؛ - كتاب‌هايى درباره مبارزات مسلحانه مردم كوبا و الجزاير.
آنان بر اساس مطالعات ياد شده كتب التقاطى زير را براى آموزش اعضا خويش تدوين كردند: