جريان شناسى سياسى معاصر ايران - مظفری، آیت - الصفحة ١٧٩
٤ جريان ملىگرا ملى گرايى يا ناسيوناليزم) Nationalism (از جريانهايى است كه قبل از پيروزى انقلاب اسلامى پديد آمده و همچنان ادامه يافته است و هم به عنوان «ايدئولوژى» و هم «جنبش سياسى» مطرح بوده است. اين جريان، كه از افكار ناسيوناليستى و ليبرال غربى متأثر بوده است، در قالب تشكيلاتى به نام «جبهه ملى» و احزاب وابسته پس از جنگ جهانى دوم و اشغال ايران به دست متفقين، در كشور فعال شده است. ملى گرايان به دليل اثر پذيرى از مكاتب فكرى مختلف، شئون متفاوتى را از خود بروز دادهاند. گرايشهاى ليبرال؛ ماركسيستى و اسلامى، از جمله اين شئون است؛ اما آنچه روشن است منشأ غربى اين جريان است. در همه گرايشهاى ملّى گرايانه، اصالت با مليت و كشور است ملىگرايان خود را هواخواه ملت، داراى تعصّب ملى و وطن پرست مىخوانند.
١- ٤. تعريف «ملى گرايى» به معناى دوست داشتن وطن و زادگاه، امرى فطرى است و قدمتى به اندازه تاريخ بشر دارد، اما آنچه به عنوان جريان ملى گرايى از آن سخن مىگوييم، پديدهاى جديد است كه ريشه در تحولات سياسى- اجتماعى اروپاى غربى دارد. با توجه به اين نكته ملى گرايى يا ناسيوناليزم به عنوان يك مكتب از