از توقف فعاليت‌هاى حزب جمهورى اسلامى در سال ١٣٦٠، شاخه كارگرى اين حزب با نام خانه كارگر جمهورى اسلامى به فعاليت خود ادامه داد و از تشكيلات نسبتاً منسجمى در سطح كشور برخوردار شد. پس از طرح شعار توسعه سياسى در رياست جمهورى سيد محمد خاتمى، برخى از اعضاى مركزى خانه كارگر تصميم به ايجاد اين حزب گرفتند و نام آن را حزب اسلامى كار نهادند.
اين حزب در تاريخ ٥/ ١١/ ١٣٧٧ از وزارت كشور مجوز فعاليت گرفت و در تاريخ ٢٩/ ١١/ ١٣٧٧ رسماً فعاليت خود را آغاز كرد. با توجه به قرابت فكرى اعضاى حزب اسلامى كار با جبهه دوم خرداد، جزو ائتلاف جبهه دوم خرداد شد.
اين افراد از جمله نيروهاى فعال اين حزب به شمار مى‌روند: ابوالقاسم سرحدى‌زاده، سهيلا جلودارزاده، عليرضا محجوب، عبدالرحمن تاج الدين، حسين كمالى و بهمن يعقوبى.
مهم‌ترين اهداف حزب اسلامى كار را بر اساس مرامنامه آن مى‌توان چنين برشمرد:
١. فعاليت در چارچوب قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران؛ ٢. تلاش براى استقرار عدالت اجتماعى در جامعه؛ ٣. تكيه بر ارزش كار و نفى استثمار؛ ٤. دفاع از حقوق كارگران و ساير اقشار مولّد جامعه.
اين حزب با توجه به خاستگاه كارگرى‌اش، بيشتر مدافع حقوق صنفى كارگران مسلمان است و تلاش مى‌كند تا حوزه فعاليت خود را براى ساير نيروهاى كارآفرين و مولّد جامعه گسترش دهد. «١»