تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٩٩ - تقاضاى دانش و نام نيك و وراثت بهشت

مستجاب كرد لذا تا كنون تمام پيروان دين‌هاى الهى از ابراهيم به نيكى و خوش نامى ياد مى‌كنند و وى را قهرمان توحيد و بت شكن مى‌دانند و در مكّه و عرفات و منى و صفا و زمزم از فداكارى او نام مى‌برند و وى را مى‌ستايند و محبتش در دل همه جهانيان قرار دارد.

مرحوم ثقفى در تفسير روان جاويد مى‌فرمايد: «در بعضى روايات لسان صدق به پيغمبر خاتم و امير المؤمنين عليه السلام و ائمه اطهار كه از نسل آن بزرگوار و تابع ملت اويند، تفسير شده و منافاتى با معناى سابق ندارد.»[١](اين از باب نمونه و مصداق است). «مرحوم طبرسى مى‌نويسد احتمال هم دارد معنايش اين باشد كه براى من فرزند صادقى در آخر امتها قرار ده كه دعوت به حق و توحيد داشته باشد كه آن حضرت محّمد صلى الله عليه و آله و سلم مى‌باشد.»[٢] و حضرت گاهى مى‌فرمود: من همان لسان صدقِ پدرم ابراهيم هستم كه خداوند دعايش را مستجاب فرمود و در سوره صافات مى‌فرمايد: (وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي اَلْآخِرِينَ‌؛[٣]ثنا و تعريف ابراهيم را بر آيندگان واگذارديم.) در حقيقت مردان بزرگ و شخصيتهاى تاريخى كه امر خيرى را پايه گذارى كردند دوست دارند، نام نيكشان يادآور فداكاريها و رشادتها باشد و راهشان همراه نام نيك آنها ادامه پيدا كند.

و نيز ابراهيم دعا كرد بهشت را ارث من گردان و مرا از وارثين آن قرار ده خداوند در سورۀ مؤمنون بعد از ذكر اوصاف اهل ايمان مى‌فرمايد: (أُولئِكَ هُمُ اَلْوارِثُونَ اَلَّذِينَ يَرِثُونَ اَلْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌؛[٤]اينان وارثان بهشت برين اند و در آن جاودانه‌اند.)

وارث بهشت مالك آن مى‌شود و در آن هميشگى خواهد بود و به فردوس كه

[١]- محمد ثقفى، تفسير روان جاويد، ج ٤، پيشين، ص ١٣٣.

[٢]- ابوعلى فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٧، پيشين، ص ١٩٤.

[٣]- صافات / ١٠٨

[٤]- مؤمنون آيات ١ تا ١١