تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٤ - ادعيه و مكالم&#١٧٢٨ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در شب معراج

و بر ما است كه از القاآت شياطين خود را حفظ كنيم و در مجالس و محافل و زندگى خود مراقب مكر و حيله آنها باشيم و در همه حال از خدا بخواهيم ما را در پناه لطف و رحمت خود از اغواء شياطين نهان و آشكار حفظ كند و فريب وعده‌هاى تو خالى و كاذب آنها را نخوريم و پايبند به دستورات دين مبين اسلام باشيم.

ادعيه و مكالمۀ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در شب معراج

حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم در سفر معنوىِ معراج، وقتى ايمانش مورد تصديق قرار گرفت از طرف خود و اهل ايمان عرض كرد:

«مؤمنون همه ايمان به خدا و پيامبران و كتابهاى آسمانى و فرشتگان، آوردند و بين پيامبران (موسى، عيسى، محمّد) فرق نگذاشتند و به همه آنها ايمان آوردند. (زيرا تمام آنها داراى يك هدف بودند و براى يك منظور برانگيخته شده‌اند.) و از جان و دل گفتند پروردگارا ما دستورات تو را شنيديم و اطاعت كرديم و از تو انتظار آمرزش داريم پروردگارا ما را به فراموشى و خطا مؤاخذ مكن. پيامبر اكرم هر چند از خطا و نسيان معصوم و محفوظ است ولى در مقام دعا خود را در رديف مؤمنين قرار مى‌دهد و از عقوبت غفلت و فراموشى بخدا پناه مى‌برد.»[١]

و به قول مرحوم طبرسى: «اين دعا به طريق انقطاع الى اللّه است و در آن اظهار فقر و نياز و استعانت از خداوند شده، هر چند خداوند هيچ كس را بخاطر غفلت و خطا عذاب نمى‌كند.»[٢] مگر اينكه علت خطا و اشتباه و فراموشى، سهل انگارى و كوتاهىِ خودِ انسان باشد.

چون قبلا خداوند فرمود انسان هر كار نيكى انجام دهد براى خود انجام داده

[١]- مضمون آيات آخر سوره بقره.

[٢]- ابوعلى فصل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٢، پيشين، ص ٤٠٤