تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ٢١٧ - نكات آموزنده

بارالها استخوان من ضعيف و سست شده و سرم از پيرى مشتعل گرديده، خدايا هيچ وقت مرا از در خانۀ خودت محروم نفرمودى لذا اميد من به اجابت تو زياد است تو همواره در گذشته مرا به اجابت دعاهايم عادت دادى و هيچگاه محروم نساخته‌اى اكنون كه پير و ناتوان شده‌ام سزاوارترم كه دعايم را اجابت كنى. بعد از اين مقدمه چينى حضرت زكريا حاجت خود را چنين شرح مى‌دهد: پروردگارا! من از بستگانم بعد از خودم بيمناكم مى‌ترسم وارثانم بعد از فوت من نتوانند به وظايف جانشينى من قيام كنند و اين سبب شود كه امتم گمراه گردند. و عرضه داشت همسر من (دختر عمران) نازا است و تا كنون اولادى نياورده تو از فضل و رحمت بى منتهاى خودت به من فرزند پسرى عطا كن كه ولىّ من باشد و بعد از من كارم را بعهده بگيرد و فرزندى باشد مورد پسندو رضايت تو.

نكات آموزنده

[١] - حضرت زكريّا با نام مبارك خمسه طاهره (محمد صلى الله عليه و آله و سلم، على، فاطمه حسن و حسين عليهم السلام) دردهاى درونى خود را تسكين مى‌دهد و اين درس بزرگى است براى همه علاقمندان و شيفتگان اهلبيت عصمت و طهارت كه آلام روحى خود را با توسل و توجه به آنها بر طرف كنند و در سختيها و حوادث زندگى با ياد آنها خود را تقويت كنند.

[٢] - يكى از آداب و شرائط دعا اخلاص و بى ريائى و پنهانى و انتخاب مكان خلوت و مخصوص به عبادت مثل محراب و مسجد است. «بعضى گفته‌اند اين تقاضاى فرزند خواهى حضرت زكريّا عليه السلام در دل شب بوده آنگاه كه مردم در خواب آرميده بودند.»١ بعضى نيز جملۀ «فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ اَلْمِحْرابِ (از محراب عبادت بسوى قومش آمد) را دليل بر وقوع اين دعا در خلوتگاه گرفته‌اند.»٢

[١]- جمعى از نويسندگان، تفسير نمونه، ج ١٣، پيشين، ص ١٣

[٢]- محمدحسين طباطبائى، تفسير الميزان، ج ١٤، پيشين، ص ٤