تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٧٧ - استفاده بهينه از امكانات

شوى (پرورش يابى). و محبت خودم را بر تو قرار دادم تا مردم به تو علاقمند شوند - مانند فرعون و همسرش - و براى اينكه زير نظر من تربيت و ساخته شوى.

استفاده بهينه از امكانات

حضرت موسى قدرت بيان و نيروى جسمانى و حمايت برادر را براى اهدف عاليه يعنى ذكر و تسبيح و عبادت و اطاعت خدا مى‌خواهد و عرض مى‌كند هدف ما پيشبرد توحيد و گسترش عدالت است و قصد سود جوئى شخصى و مادى نداريم خداوند هم چون تمام خواسته‌هاى موسى را مشروع و خالص يافت هرچند مهم بود برآورده كرد و فرمود: (قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى‌؛[١]آرزو و خواسته‌ات برآورده شد و آنچه را خواستى به تو رسيد.)

امام صادق مى‌فرمايد: پدرم از جدشان از اميرالمؤمنين حديث فرمود:

«كُنْ لِما لا تَرْجُو اَرْجى مِنْكَ لِما تَرْجُو؛[٢]نسبت به چيزى كه اميد اجابت آنرا ندارى بيشتر اميدوار باش تا چيزى كه اميد آنرا دارى.» همانطور كه حضرت موسى بن عمران رفت براى خانواده‌اش آتش بياورد گرم شوند خداوند با او تكلّم كرد و وى را پيامبر قرار داد.»[٣] (چيزى را كه در طلبش نبود به او عنايت كرد) و ملكه سبأ (بلقيس) كه كافره بود بقصد ديدار آمد پيش سليمان و ناخواسته اسلام آورد و ساحرانِ فرعون درصدد بودند با پيروزى فرعون بر موسى عزّت كسب كنند ولى ناخودآگاه مسلمان شدند.»[٤] اينها نمونه هائى از عنايات پروردگار در مورد اجابت دعاهاى ناخواسته است. يعنى چيزهائى را هم كه انسان طلب نمى‌كند وقتى فكرش نمى‌رسد، خداوند

[١]- طه / ٣٧.

[٢]- ابوعلى فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٧، پيشين، ص ٩.

[٣]- نمل / ٧ تا ٩

[٤]- شعراء / ٤١ تا ٤٦