تحليلى بر دعاهاى انبيا در قرآن - خزائلی، محمدعلی - الصفحة ١٥٨ - دعا و استغفار حضرت موسى عليه السلام

دارد در حاليكه تعّصب و غضب دينى بر او غالب شده بود. به قصد دفاع از مظلوم كه ظالم قبطى قصد اجبار او را داشت و مى‌خواست وى را وادار كند هيزم را به مطبخ فرعون حمل نمايد مشتى به او زد كه سبب قتل وى شد. بعد از اين حادثه و جنگ و جدال كه منجر به كشته شدن قبطى گرديد، حضرت موسى عليه السلام گفت اين يك عمل شيطانى است و اين شيطان است كه دشمنى و كينه ورزى را بين شما قرار داده و شما را تحريك به جنگ و دعوى نمود.[١]

دعا و استغفار حضرت موسى عليه السلام

موسى عليه السلام كه در طريق حمايت از مظلوم مرتكب قتل خطائى شد و از عمل خود ناراحت گرديد، هر چند گناه و معصيتى را مرتكب نشده بود و نمى‌دانست كه مشت او بر سينه ظالم به كشته شدن مى‌رسد، دست به دعا و استغفار برداشت و عرض كرد: (رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي..[٢]).

خدايا من از اينكه در اين كار هولناك وارد شدم به خودم ستم كردم و خود را بزحمت انداختم و حساسيت فرعونيان را درباره خود برانگيختم و در برابر اين ترك اَوْلى از تو تقاضاى عفو دارم و درخواست مى‌كنم مرا مشمول لطف و رحمت خود قرار دهى.

درحديثى از عيون الاخبار از امام على بن موسى الرضا عليه السلام» در مورد قضيۀ حضرت موسى عليه السلام و آيات مربوط به آن چنين مى‌خوانيم: منظور از جمله (هذا مِنْ عَمَلِ اَلشَّيْطانِ‌) نزاع و جدال آن دو مرد با يكديگر بود كه عمل شيطانى محسوب مى‌شد و كارى به عمل موسى نداشت و منظور از جملۀ (رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي) اين است كه من خود را در آنجا كه نبايد بگذارم گذاردم (ظلم، قرار دادن

[١]- ابوعلى فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٧، پيشين، ص ٢٤٤.

[٢]- قصص/ ١٦.