مباحث فقهی
(١)
ابدِیّت و غِیر قابل نسخ بودن قوانِین اسلام
١٥ ص
(٢)
وجوب رجوع به مجتهد جامعالشّراِیط در زمان غِیبت
١٦ ص
(٣)
شراِیط عامّ اجتهاد و افتاء
١٦ ص
(٤)
حرمت استفتاء و محاکمه نزد غِیر مجتهد جامعالشّراِیط
١٨ ص
(٥)
حرمت رجوع به طاغوت براِی فصل خصومت
١٩ ص
(٦)
شراِیط افتاء در فرماِیش امام صادق علِیه السّلام
٢١ ص
(٧)
حقّ شرِیک
٢٥ ص
(٨)
حقّ مال و داراِیِی
٢٥ ص
(٩)
حقّ طلبکار
٢٦ ص
(١٠)
حقّ رفِیق
٢٦ ص
(١١)
حقّ مدّعِی و مدّعِیٰ علِیه
٢٧ ص
(١٢)
حقّ مشورتگِیرنده و مشورتدهنده
٢٨ ص
(١٣)
حقّ طالب نصِیحت و نصِیحتکننده
٢٨ ص
(١٤)
حقّ افراد مسن
٢٩ ص
(١٥)
حقّ اطفال
٣٠ ص
(١٦)
حقّ حاجتمند و معطِی
٣٠ ص
(١٧)
حقّ خوشحالکننده براِی رضاِی الهِی
٣٠ ص
(١٨)
حقّ بدِیکننده
٣٠ ص
(١٩)
حقّ مسلمانان
٣١ ص
(٢٠)
حقّ اهلکتاب
٣٢ ص
(٢١)
معناِی شرکت
٣٧ ص
(٢٢)
اقسام شرکت از حِیث موضوع مورد شراکت
٣٧ ص
(٢٣)
شرکت به سبب معاملات ِیا ارث
٣٨ ص
(٢٤)
شرکت به سبب حِیازت ِیا عقد تشرِیک
٣٩ ص
(٢٥)
شرکت به سبب امتزاج در اجناس مثلِی
٤١ ص
(٢٦)
شرکت به سبب امتزاج در اجناسِ قِیمِی
٤٣ ص
(٢٧)
شرکت عقدِی
٤٤ ص
(٢٨)
تقسِیم کفّار به حربِی و ذمِّی
٤٧ ص
(٢٩)
وظِیفۀ امام علِیه السّلام ِیا نائب امام در قبال کفّار
٤٨ ص
(٣٠)
شراِیط عقد ذمّه بِین امام ِیا نائب او و کفّار ذمِّی
٤٩ ص
(٣١)
احکام کفّار حربِی
٥١ ص
(٣٢)
وظِیفۀ مسلمانان در قبال سپر انسانِی قرار دادن زنان و بچهها و توسط کفّار
٥٢ ص
(٣٣)
تعرِیف ضمان
٥٧ ص
(٣٤)
ارکان سهگانۀ ضمان
٥٨ ص
(٣٥)
شراِیط ضامن و مضمونٌله
٥٨ ص
(٣٦)
وجوب التزام به عقد ضمان، و اسباب جواز فسخ آن
٥٩ ص
(٣٧)
شروط لازم براِی تحقّق عقد ضمان
٦٠ ص
(٣٨)
برِیءالذّمه شدن مضمونٌعنه پس از انتقال ذمّهاش به ضامن بهواسطۀ عقد ضمان
٦٣ ص
(٣٩)
عدم مشروطِیّت صحّت ضمان به اذن مضمونٌعنه
٦٣ ص
(٤٠)
احکام ضمان حال و مؤجَّل
٦٤ ص
(٤١)
حکم برائت ذمّۀ ضامن از بخشِی از مورد ضمانت
٦٨ ص
(٤٢)
احکام بدهِی و طلب مدّتدار در صورت فوت ِیکِی از طرفِین
٦٩ ص
(٤٣)
احکام ضمانت در صورت فوت ضامن
٧٠ ص
(٤٤)
آثار انتقال ذمّۀ مضمونٌعنه به ضامن بهواسطۀ عقد ضمان
٧١ ص
(٤٥)
احکام تسلسل ضمانت در امر واحد
٧١ ص
(٤٦)
احکام ضمانتِ بالإشتراک
٧٣ ص
(٤٧)
احکام ضمانت استقلالِیِ دو نفر
٧٥ ص
(٤٨)
لزوم تعلّق ضمان به ذمّه
٧٦ ص
(٤٩)
احکام ضمانتِ غِیر مالِی
٧٧ ص
(٥٠)
صحّت ضمانتِ به غِیر از مورد ضمان
٧٧ ص
(٥١)
شراِیط متعلَّق ضمان
٧٨ ص
(٥٢)
حکم ضمان نسبت به مورد استِیجارِی
٧٩ ص
(٥٣)
حکم ضمانت نسبت به عِین خارجِی
٨١ ص
(٥٤)
لزوم ضمانت در مقابل امرِ محقَّق
٨٣ ص
(٥٥)
احکام ضمانت به همراه رهن و وثِیقه
٨٤ ص
(٥٦)
حکم تقاضا از شخص دِیگرِی جهت اداء قرض فرد بدهکار
٨٥ ص
(٥٧)
اقسام جناِیت عمدِی، شبه عمد و خطائِی
٨٩ ص
(٥٨)
احکام جناِیت عمدِی و شبه عمد
٩٠ ص
(٥٩)
احکام جناِیت خطائِی و کِیفِیّت پرداخت دِیۀ آن
٩١ ص
(٦٠)
مقدار دِیۀ مرد و زن مسلمان
٩٤ ص
(٦١)
حرمت مؤکَّدِ سقط جنِین و احکام آن
٩٦ ص
(٦٢)
حرمت مثله و تشرِیح مسلمان و احکام آن
١٠٠ ص
(٦٣)
کِیفِیّت پرداخت دِیه در جناِیات خطائِی
١٠٤ ص
(٦٤)
شروط پرداخت دِیه از طرف عاقله در جناِیت خطائِی
١٠٤ ص
(٦٥)
وجوب ضمان و جبران خسارت در تمام اقسام خسارتهاِی مالِی
١٠٨ ص
(٦٦)
احکام اقسام مختلف تصادفات
١٠٩ ص
(٦٧)
معناِی تاوان و حکم فقهِی آن
١٠٩ ص
(٦٨)
احکام پرداخت خسارت در تصادفات وساِیل نقلِیّه
١١٠ ص
(٦٩)
احکام کشتن و مجروح کردن حِیوانات
١١٧ ص
(٧٠)
استثنائات حرمت خرِید و فروش سگ
١٢٠ ص
(٧١)
خطبۀ عقد
١٢٥ ص
(٧٢)
حکاِیت خواستگارِی امِیرالمؤمنِین از حضرت زهرا علِیهما السّلام و تارِیخچۀ مهرالسّنّة
١٢٨ ص
(٧٣)
لزوم ترغِیب مسلمانان به مهرالسّنّة (ت)
١٣٠ ص
(٧٤)
اِیجاد محبّت بِین عروس و داماد بهواسطۀ مهرالسّنّة
١٣٥ ص

مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ١٤٠

٦. بإذن أبِیها أنکحتُها إِیّاه علِی المهر.

قبِلت النّکاح له علِی المهر.

٧. بإذن أبِیها أنکحتُه إِیّاها علِی المهر.

قبِلت النّکاحَ له علِی المهر.

٨. أنکحتُ المرأةَ المعلومةَ الحاضرة فِی المجلس للرّجل المعلومِ الحاضر فِی المجلس علِی الصّداق المعلوم.

قبِلت النّکاحَ للرّجل المعلوم علِی الصّداق المعلوم.

٩. زوّجتُ المرأةَ المعلومةَ للرّجل المعلومِ علِی الصّداق المعلوم.

قبِلتُ التّزوِیج للرّجل المعلوم علِی الصّداق المعلوم.

١٠. بإذن أبِیها زوّجتُها إِیّاه علِی الصّداق المعلوم.

قبلتُ التّزوِیجَ له علِی الصّداق المعلوم.

١١. بإذن أبِیها زوّجتُه إِیّاها علِی الصّداق المعلوم.

قبِلتُ التّزوِیج له علِی الصّداق المعلوم.

١٢. زوّجتُ موکِّلَتِی ... موکِّلَکَ ... علِی الصّداق المعلوم.

قبِلتُ التّزوِیج لموکّلِی ... علِی الصّداق المعلوم.

١٣. زوّجتُ موکّلَکَ ... موکّلَتِی ... علِی الصّداق.

قبلتُ التّزوِیج لموکّلِی علِی الصّداق.

١٤. أنکحتُها و زوّجتُها إِیّاه علِی الصّداق.

قبِلتُ النّکاحَ و التّزوِیجَ له علِی الصّداق.

١٥. أنکحتُه و زوّجتُه إِیّاها علِی الصّداق.

قبلتُ النّکاحَ و التّزوِیجَ له علِی الصّداق.

~~div id=ftn٨٢~

[١]. مطلع انوار، ج ٧، ص ٢٩٦، تعلِیقه:

«سخنِی که در متن مرحوم والد ـ رضوان الله علِیه ـ فرموده‌اند تمام و کاملاً موجّه است. به‌طور کلِی هم‌چنان‌که از خود کلمۀ مهر‌السنّة پِیدا است، ِیعنِی مهرِی که در اسلام به عنوان سنّت و روش از ناحِیۀ شرع مشروع گردِیده است، اِین مهر توسّط شخص رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله براِی دخت گرامِی خوِیش، صدِّیقۀ کبرِیٰ معِیّن گردِید و رسول خدا به دستور جبرئِیل امِین مأمور شد که آن‌ را براِی زنان امّت خود مقرّر کند.

در اِین زمِینه رواِیاتِی متعدّد از حضرات معصومِین علِیهم السّلام وارد شده است؛ چنان‌که از موسِی بن جعفر علِیهما السّلام در کتاب محاسن برقِی، ج ٢، ص ٣١٣، رواِیتِی صحِیح‌السّند در اِین‌باره مذکور است:

”عَن مُحمّدِ بنِ أسلَمَ عنِ الحُسِینِ بنِ خالِدٍ، قالَ: سَألتُ أبا الحَسَنِ علِیه السّلام عَن مَهرِ السُّنَّةِ کَِیفَ صارَ خَمسَ مِائَةِ دِرهَمٍ؟

فَقالَ: إنّ اللهَ أوجَبَ عَلِیٰ نَفسِهِ أن لا ِیُکبِّرَهُ مُؤمِنٌ مِائةَ تَکبِیرَةٍ و ِیُحمِّدَهُ مِائةَ تَحمِیدَةٍ و ِیُسبِّحَهُ مِائةَ تَسبِِیحَةٍ و ِیُهَلِّلَهُ مِائةَ تَهلِیلَةٍ و ِیُصَلِِّیَ عَلِیٰ مُحمّدٍ و آلِ مُحمّدٍ مِائةَ مَرَّةٍ ثُمَّ ِیَقولَ: «اللّهُمَّ زَوِّجنِِی مِنَ الحورِ العِِینِ!» إلّا زَوَّجَهُ اللَهُ حَوراءَ و جَعَلَ ذَلِکَ مَهرَها؛ ثُمَّ أوحَِی اللَهُ إلِیٰ نَبِِیِّهِ صلِّی الله علِیه و آله أن سُنَّ مُهورَ النّساء المُؤمِناتِ خَمسَ مِائةِ دِرهَمٍ، فَفَعَلَ ذَلِکَ رَسولُ اللهِ صلِّی الله علِیه و آله و سلّم.“

”برقِی در کتاب محاسن از موسِی بن جعفر علِیهما السّلام رواِیت مِی‌کند که از

آن * *