مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ١٢١ - استثنائات حرمت خرِید و فروش سگ
پس چهار قسم شد؛ سگ صِید، سگ زراعت، سگ گلّه و سگ باغ. در بعضِی از رواِیات دارِیم که قِیمت سگ صِید چهل درهم، و قِیمت سگ گلّه و سگ باغ بِیست درهم، و قِیمت سگ زراعت ِیک قفِیز از گندم است،[١] ِیعنِی ِیک پِیمانۀ خاصِّی از گندم؛ ولِی ظاهراً اِین تعبِیر راجع به همان زمان بوده است و اگر در حکمهاِی مختلف و زمانهاِی مختلف، اِین سگها قِیمتشان از اِین مقدار کمتر و ِیا زِیادتر شد، انسان به بِیشتر ِیا کمتر از آن مقدار هم مِیتواند معامله کند.
حالا اگر کسِی به ِیکِی از اِین سگها جناِیتِی وارد ساخت، مثلاً سگ صِید را زد و کُشت، باِید اِین سگ را قِیمت کنند که چقدر قِیمت داشته است و آن شخص باِید از عهدۀ غرامتش بر بِیاِید؛ ِیا اگر سگ گلّه و زراعت و باغ را کشته باشد، آن را قِیمت کنند و باِید از عهدۀ همۀ قِیمت [بر بِیاِید].[٢]
اللهمّ صلّ علِی محمّد و آل محمّد
[١]. وسائل الشِّیعة، ج ٢٩، ص ٢٢٧.
[٢]. رجوع شود به الرّوضة البهِیّة فِی شرح اللّمعة الدّمشقِیّة، ج ١٠، ص ٣٢٢.