مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ٥٧ - تعرِیف ضمان

أعوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَِّیطانِ الرَّجِیم

بسم الله الرّحمٰن الرّحِیم‌

و صلِّی الله علِیٰ محمّدٍ و آلِهِ الطّاهِرِینَ

و لَعنَةُ اللَهِ علِیٰ أعدائِهِم أجمَعِینَ

تعرِیف ضمان

إن‌شاءالله مسائلِی را پِیرامون ضمان بِیان مِی‌کنِیم.

ضمان ِیعنِی ضامن شدن. کسِی که ضامنِ دِیگرِی مِی‌شود، اوّلاً: باِید دِید که اِین ضمانت در چه امورِی درست است و در کجا باطل است؟ و ثانِیاً: اِین ضمان در چه شراِیطِی تحقّق پِیدا مِی‌کند و شراِیط و موانع تحقّق ضمان در هر صورت چِیست؟

عقد ضمان ِیکِی از امور مستقلّه‌اِی است که در شرِیعت مقدّس اسلام وارد شده است و حتماً باِید نسبت به مالِی باشد که در ذمّه ثابت است. مثلاً کسِی از دِیگرِی مالِی را طلب دارد و انسان آن را ضمانت مِی‌کند، اِین درست است. امّا اگر کسِی از دِیگرِی حقِّی را مِی‌خواهد که باِید از عهدۀ آن حق برآِید ِیا منفعتِی را طلب دارد که باِید آن شخص منفعت را به اِین شخص بپردازد، مثلاً خانه‌اِی را اجاره کرده است و منفعت خانه بر عهدۀ موجِر است و باِید آن منفعت را به شخص مستأجر