مباحث فقهی - حسينى طهرانى، سید محمد محسن - الصفحة ١٣٩

أعوذ بالله من الشِّیطان الرّجِیم‌

بسم الله الرّحمٰن الرّحِیم‌

وصلَِّی الله علِیٰ سِیّدنا محمّدٍ و آله الطِیّبِین الطّاهرِین‌

١. موکّل زن: به زنِیّت دائمِی و زوجِیّت همِیشگِی دادم موکّل خود، مخدّرۀ مکرّمه، دوشِیزه خانم ... صبِیّۀ مرضِیّۀ آقاِی ...، به جناب موکّل جناب‌عالِی، آقاِی ... فرزند برومند آقاِی ...، به صداق معلوم و مهر معِیّن: ِیک جلد کلام‌الله مجِید که عِین آن کارگذارِی شده است و الباقِی مهرالسّنّه که بعداً به مخدّرۀ موکّلۀ من کارسازِی خواهد نمود.

موکّل مرد: قبول زنِیّت دوشِیزه ... نمودم براِی موکّل خود، جناب آقاِی ... به مهر مذکور.

٢. موکّل زن: زن قرار دادم دوشِیزه ... را براِی آقاِی ... به اِین مهر.

موکّل مرد: قبول زنِیّت دوشِیزه ... نمودم براِی آقاِی ... به اِین مهر.

٣. موکّل زن: اِیجاد علقۀ زوجِیّت نمودم فِی ما بِین مخدّرۀ مجلّله ... و آقاِی ... به اِین صداق.

موکّل مرد: قبول عُلقۀ زوجِیّت نمودم براِی موکّل خود آقاِی ... به اِین صداق.

بسم الله الرّحمٰن الرّحِیم‌

٤. أنکحتُ موکّلَتِی موکّلَکَ علِی المهر.

قبِلتُ النّکاحَ لموکِّلِی علِی المهر.

٥. أنکحتُ موکِّلَک موکِّلَتِی علِی المهر.

قبِلتُ النّکاحَ لموکِّلِی علِی المهر.