بايد توجّه داشت كه آموزش جنسى به مفهومى كه از دهه شصت ميلادى به اين سو، در غرب رواج يافت، آثار و پيامدهاى منفى فراوانى داشته است و به همين دليل، بسيارى از صاحب‌نظران غربى نيز با آن به مخالفت برخاسته‌اند.[١]

براى جلوگيرى از آثار منفى آموزش جنسى، در ارائه اين‌گونه از آموزش‌ها به گروه‌هاى مختلف سنّى و جنسى، بايد به نكات زير، توجّه شود:

١. نقش اصلى و محورى خانواده در آموزش جنسى؛

٢. نيازهاى متفاوت آموزشى دختران و پسران؛

٣. تفاوت اهداف آموزش جنسى در سنين مختلف؛

٤. رعايت كامل مرزهاى حيا و عفّت؛

٥. پرهيز از تحريك زودهنگام غريزه جنسى؛

٦. رعايت كامل موازين فقهى و اخلاقى اسلام در ارائه آموزش‌ها.[٢]

امّا درباره تربيت جنسى نيز بايد گفت، تربيت جنسى تنها آموزش جنسى يا انتقال دانستنى‌هاى جنسى يا پروردن و اوج دادن غريزه جنسى نيست؛ پس نمى‌توان تربيت جنسى را تنها به انتقال اطّلاعات و آگاهى‌ها در ساحت مسائل جنسى يا فراهم آوردن زمينه رشد غريزه جنسى، تعبير و تعريف كرد؛ بلكه مقصود از تربيت جنسى، تربيت بر محور اخلاق جنسى است. بنابراين، مجموعه آموزش‌ها، ايجاد موقعيت‌ها و زمينه‌سازى‌هايى كه متربّى را با ارضا، هدايت و تعديل غريزه جنسى آشنا مى‌سازد و زمينه رشد شخصيت اجتماعى، اخلاقى و فرهنگى او را فراهم مى‌آورد و او را از انحراف و لغزش جنسى مصون مى‌دارد و سعادت و كاميابى دنيوى و اخروى‌اش را رقم مى‌زند، تربيت جنسى نام دارد.[٣]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: جريان شناسى دفاع از حقوق زنان در ايران،

[٢]. براى مطالعه بيشتر در اين زمينه ر. ك: سلامت جنسى در جامعه اسلامى با تأكيد بر نقش رسانه ملى، صص ٢٧٤- ٣٠٧.

[٣]. جنگ عليه خانواده، ص ١٤٧ و ١٥٦

[٤]. ر. ك: محمد بهشتى، آراى دانشمندان مسلمان در تعليم و تربيت و مبانى آن: فيض كاشانى، چاپ دوم: تهران، سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انسانى دانشگاه‌ها (سمت)، ١٣٨٧، ص ٢٠٣.

[٥] .. آراى دانشمندان مسلمان در تعليم و تربيت و مبانى آن: فيض كاشانى، صص ١٨١ و ١٨٢.