ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٤ - حسين (ع) از نظر مسيو ماربين آلمانى

كربلا از منظر انديشمندان جهان‌

حسين (ع) از نظر مسيو ماربين آلمانى‌

مسيو ماربين آلمانى درباره امام حسين (ع) و علل قيام آن حضرت و نتايج حاصل از آن چنين مى‌نويسد:

حسين بن على (ع) نوه محمّد (ص) كه از دختر محبوبه‌اش، فاطمه (س) متولّد شده، تنها كسى است كه در طى چهارده قرن، در برابر حكومت جور و ظلم قد علم كرد. اخلاق و صفاتى كه در دوران حكومت عرب پسنديده و قابل احترام بود، در فرزند مولاى متّقيان مشاهده مى‌شد.

حسين، شجاعت و دلاورى را از پدر خود به ارث برده بود؛ به دستورات و احكام اسلام، تسلّط كاملى داشت؛ در سخاوت و نيكوكارى نظير نداشت؛ در نطق و بيان، زبردست بود و همه را مجذوب بيانات خود مى‌ساخت؛ مسلمانان جهان عقيده و ارادت فراوانى به امام حسين (ع) دارند و هر ساله در ماه معيّنى (منظور ماه محرّم) براى او عزادارى مى‌كنند. كتب بسيارى از فضائل و مناقب حسين (ع) توسط مسلمانان نوشته شده و از ملكات حسنه و سجاياى پسنديده او گفت‌وگو مى‌كنند، موضوعى را كه نمى‌توان ناديده گرفت، اين است كه حسين (ع)، اوّل شخص سياست‌مدارى بوده كه تا به امروز احدى چنين سياست مؤثّرى اختيار ننموده است.

براى اثبات اين نكته بايد به تاريخ قبل از اسلام توجّه نمود. بنى‌اميّه و بنى‌هاشم دو طايفه‌اى بودند كه با هم قرابت و خويشاوندى داشتند؛ زيرا اميّه و هاشم پسران عبدمناف بودند و قبل از اسلام بين اين پسرعموها دشمنى و كدورت برقرار بود و آنان مكرّر با يكديگر نزاع مى‌نمودند و به اصطلاح اعراب، خون‌خواه يكديگر بودند. در عرب، طايفه قريش و در قريش بنى‌هاشم و بنى‌اميه عزيز و محترم بودند؛ بنى‌اميه از لحاظ ثروت و رياست و بنى‌هاشم از لحاظ علم و معنويت. در صدر اسلام، كدورت بنى‌هاشم و بنى‌اميه بالا گرفت تا وقتى كه محمّد (ص) «مكّه» را فتح نمود و طايفه قريش را در دست گرفت. بدين لحاظ بنى‌هاشم تفوّق و برترى پيدا كردند و بنى‌اميه مجبور شدند از بنى‌هاشم اطاعت نمايند.

اين پيشامد آتش حسد را در سينه بنى‌اميه شعله‌ور ساخت و درصدد انتقام گرفتن از بنى‌هاشم برآمدند تا پس از رحلت حضرت محمّد (ص)