خداى تعالى در ازاى شهادت امام حسين (ع) شفاى بيمارى‌ها را در تربت مقدّس آن حضرت قرار داد. خوردن خاك، ولو به مقدار كم جايز نيست؛ امّا خوردن تربيت سيد الشّهداء (ع) به مقداركم، حرام نيست؛ بلكه خداى تعالى خوردنش را باعث شفا و نجات از همه امراض ظاهرى و باطنى قرار داده است و اين در ميان هزاران نفر از انبياء و اوصياى الهى، مختصّ به تربت مطهّر مرقد امام حسين (ع) است.

آرى. خاك بى‌مقدار در سايه همجوارى با بدن طيب و طاهر امام، از فرش به عرش مى‌رسد و تبديل به نوش‌داروى روح‌بخش و نجات‌آفرين مى‌شود. اگر انسان‌ها خودشان را در سايه سيره و سنّت امام حسين (ع) قرار داده و واقعاً به آن حضرت محبّت و مودّت داشته و اطاعتش كنند، به كمالاتى مى‌رسند كه براى ما قابل تصوّر نيست. در واقع، شفابخش بودن تربت حسينى، نوعى پيام خداى تعالى است به انسان‌ها كه با بودن امام حسين (ع) در هر شرايطى هستيد، نااميد نشويد. انسان‌ها كمتر از خاك نيستند. از خاك عبرت بگيريد كه چه‌سان همجوارى با آن حضرت، از درد به درمان تبديل شد.

امام رضا (ع) فرمودند: «هر خاكى حرام است؛ مثل مردار، خون و ذبح شده بى‌نام خدا؛ مگر خاك قبر حسين (ع) كه درمان هر درد است.»

امام صادق (ع) دستمال زردى داشت كه در آن، تربت حضرت سيّدالشّهدا (ع) بود. وقت نماز كه مى‌شد همان تربت را در موضع سجودش مى‌ريخت و بر آن سجده مى‌كرد و نيز آن حضرت فرمودند: «سجده بر تربت حسينى، حجاب‌هاى هفت‌گانه را كنار مى‌زند.» همچنين روايت شده است كه امام صادق (ع) جز بر تربت سيدالشّهدا (ع) سجده نمى‌كرد، به عنوان فروتنى و تواضع در برابر خداوند.

نسبت به برداشتن كام نوزادان با تربت كربلا نيز احاديث فراوانى نقل شده است؛ از جمله، از امام صادق (ع) روايت است كه: «كام فرزندان خود را با تربت حسين (ع) برداريد كه اين تربت، امان است.»

٥. استجابت دعا نزد قبر سيّد الشّهداء (ع)

در روايت آمده است خداوند در عوض شهادت حضرت، اجابت دعا را در زير قبّه حضرت قرار داد.

امام هادى (ع) در زمان بيمارى، كسى را به حائر حسينى فرستاد تا براى شفاى حضرتش در آنجا، دعا كند.

٦. نماز در حائر حسينى‌

اين نكته را مى‌دانيم كه نماز در مسافرت، با شرايطى كه در رساله‌هاى عمليه آمده، شكسته است؛ امّا مسافر مى‌تواند در چهار مكان، نمازش را شكسته يا تمام بخواند. اين اماكن عبارتند از: «مسجد الحرام»، «مسجد پيغمبر (ص)»، «مسجد كوفه»، «حائر و حرم امام حسين (ع)». رواياتى كه در اين‌باره وارد شده، اساس چنين حكمى است و بيانگر اهمّيت و ويژگى حرم و مرقد مطهّر سالار شهيدان مى‌باشد.

٧. انتقال مقام امامت به نسل امام حسين (ع)

در روايت آمده است: خداى سبحان در عوض شهادت امام حسين (ع)، مقام امامت را نصيب ذرّيه آن بزرگوار نمود؛ البتّه اگرچه از امام باقر (ع) به بعد، امامت در نسل امام حسن مجتبى (ع) هم قرار مى‌گيرد؛ چون امام سجّاد (ع)، داماد امام مجتبى (ع) است؛ امّا از فرزندان پسر امام مجتبى (ع) كسى به مقام امامت نرسيد و در تاريخ آمده است برخى از آنها نيز به علّت تمايل به بنى‌عبّاس، با امام صادق (ع) تعامل خوبى نداشتند.