عمق جان به آن باور داشته باشد، هرگز در هجوم سختى‌ها و ناملايمات زندگى دچار نااميدى نمى‌شود؛ ولى در فرهنگ اهل‌بيت (ع) به نكته‌اى اشاره شده كه بسيار فراتر و والاتر از اين سخن است. در اين فرهنگ، افزون بر دعوت به اميدوارى و نااميد نشدن در شرايط سخت و بحرانى زندگى، از ما خواسته‌اند كه دايره اميدمان را بسيار گسترده‌تر از آنچه در تصوّرمان مى‌گنجد، قرار دهيم و به آنچه كه به آن اميدى نداريم، بسيار اميدوارتر از چيزى باشيم كه به آن اميد داريم.

امام صادق (ع) در حديثى به نقل از پدرش، از جدّ بزرگوارش چنين روايت مى‌كنند:

«اميرمؤمنان كه درود خدا بر او باد، فرمودند: به آنچه بدان اميد ندارى، اميدوارتر باش از آنچه بدان اميد دارى! پس به درستى كه موسى بن عمران كه درود خدا بر او باد، خارج شد تا براى خانواده‌اش آتش بياورد؛ ولى خداوند بلندمرتبه با او سخن گفت و پيامبر بازگشت و ملكه سبأ با حالت كفر خارج شد؛ ولى به همراه سليمان اسلام آورد و [همچنين‌] جادوگران فرعون خارج شدند تا براى فرعون عزّت و بزرگى بياورند؛ ولى مؤمن بازگشتند.»[١]

٢٤. خدمت به همسر

يكى از نگاه‌هاى اشتباهى كه در بسيارى از مردان درباره همسران خود وجود دارد، اين است كه آنها براى خدمت به مردان آفريده شده‌اند و همه كارهاى خانه، از پختن و شستن، جارو كردن، بچّه‌دارى و ... تنها وظيفه آنان است و مردان هيچ وظيفه‌اى در اين زمينه ندارند و به همين دليل، بيشتر مردان وقتى از سركار به خانه برمى‌گردند، انتظار دارند در گوشه‌اى بنشينند يا دراز بكشند و همسرشان همه اسباب پذيرايى از آنها را آماده كند؛ بى‌آنكه خودشان در راه آماده شدن مقدّمات شام يا ناهار كمترين گامى بردارند.

اين موضوع، به ويژه درباره زنان و مردانى كه هر دو، كار بيرون از خانه دارند، شكل بدترى پيدا مى‌كند. زن و مرد پس از يك روز كارى، خسته و كوفته به خانه مى‌رسند. مرد به جاى آنكه فكر كند همسرش نيز مانند او خسته است و اگر قرار است كارى انجام شود، بايد به كمك هم انجام دهند، بلافاصله روى مبل يا روى بالش لم مى‌دهد و منتظر مى‌ماند تا همسرش بساط پذيرايى را فراهم كند.

اين نوع نگاه، كاملًا با فرهنگ اسلامى در تعارض مى‌باشد. درست است كه در اين فرهنگ، براى مرد، جايگاه ويژه‌اى در مديريت و رياست خانواده در نظر گرفته شده است، ولى اين بدان معنا نيست كه مرد هيچ وظيفه‌اى در برابر كارهاى خانه ندارد. پيشوايان دين (ع) بر خدمت به همسر و يارى او در كارهاى خانه بسيار سفارش و تأكيد كرده و آن را هم‌سنگ عبادت و شب‌زنده دارى برشمرده‌اند.

در يكى از رواياتى كه در اين زمينه نقل شده است، اميرمؤمنان على (ع) مى‌فرمايند: