«زيارت امين‌الله» يكى از زيارات معتبر شيعى است كه حضرت امام سجّاد (ع)، هنگام زيارت حضرت على بن ابى‌طالب (ع) خوانده است و جز اين، از زيارات كامل و جامعى است كه نزد مضجع شريف هر يك از ائمّه خوانده مى‌شود. درباره فضيلت اين زيارت، امام محمّد باقر (ع) فرموده‌اند:

«هركه از شيعيان، اين زيارت و دعا را نزد قبر اميرالمؤمنين (ع) يا نزد يكى از ائمّه بخواند، البتّه حق تعالى اين زيارت و دعاى او را در نامه‌اى از نور بالا برد و مهر حضرت محمّد (ص) را بر آن زند و همچنين محفوظ باشد تا تسليم نمايد به قائم آل محمّد (ع) پس استقبال نمايد، صاحبش را به بشارت و تحيت و كرامت.»[١]

اين دعا با عبارت زيباى «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللهِ فِى أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِه‌»[٢] آغاز مى‌شود:

«سلام بر تو اى امين خدا بر روى زمينش و حجّت او بر بندگانش!»

اين پذيرفته عقل است كه نماينده و سفير و قائم‌مقام هر صاحب‌منصبى به شرط داشتن صفت امانتدارى در آن سمت منصوب شده و به او اختيارات و حقّ امضاى حكم و فرمان داده مى‌شود. گاه از اين‌چنين نماينده‌اى با عنوان نماينده تامّ الاختيار ياد مى‌شود. چنين است كه آن نماينده، با گذار از مراتب سختى از آزمون‌ها و آموزش‌ها و پس از اثبات امانت‌دارى، به عنوان امين سرّ و خزاين آن صاحب منصب انتخاب و منصوب شده است. امام رضا (ع) درباره امام و مسئوليت‌هايش مى‌فرمايد:

«الْإِمَامُ أَمِينُ اللهِ فِى أَرْضِهِ وَ حُجَّتُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ خَلِيفَتُهُ فِى بِلَادِهِ وَ الدَّاعِى إِلَى اللهِ وَ الذَّابُّ عَنْ حَرَمِ الله‌؛[٣]

امام، امين خدا در روى زمين و مخلوقاتش و حجّت و راهنماى او بر بندگانش و خليفه خدا در بلادش و دعوت‌كننده [مردم‌] به سوى خدا و دفاع‌كننده از حريم او مى‌باشد.»

توصيفات ارائه شده در ادعيه و زيارات مأثور، حكايت از صلاحيت فوق‌العادّه ائمّه هدى (ع) در پيشگاه خداوند متعال مى‌كند و زائر بعد از ذكر اين صلاحيت و مقامات و اعتراف درباره آنها، خود را متعهّد در پيشگاه امام شناخته و در عهد او درمى‌آيد تا وظيفه خويش را در برابر ايشان به انجام برساند. آگاهى و وقوف امام درباره علوم و اسرار ناب الهى، مجرايى است كه ايشان را مجهّز مى‌دارد تا در برابر هيچ پرسش و معمّايى ناتوان نگشته و به بهترين وجه از عهده حلّ آنها برايند.