ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٨٤ - ٣ زيارات مأثوره
از اينرو، به تعبير برخى از بزرگان، همه اهلبيت (ع) كشتى نجات هستند؛ امّا كشتى امام حسين (ع) وسيعتر و در عبور از امواج سهمگين درياها سريعتر است. از اينرو، ما در اين مقاله، برآنيم تا از چند مورد از ويژگىهاى اختصاصى سيدالشّهداء (ع) كه در روايات، به آنها اشاره شده است، پرده برداريم.
١. عظمت مصيبت سيدالشّهداء (ع)
طبق روايات زيادى كه در بيان مصائب وارده بر معصومان (ع) رسيده و طبق زيارات متعدّد امام حسين (ع)، مانند «زيارت عاشورا»، هيچ مصيبتى به عظمت و بزرگى مصيبت اباعبدالله (ع) و واقعه عاشورا نمىرسد. از اهتمام ساير ائمّه معصومان (ع) بر حفظ و نگهدارى و بزرگداشتن واقعه عاشورا نيز، مىتوان اين نكته را استنباط كرد.
حادثه عاشورا، حادثهاى فراگير و با جلالت است؛ به طورى كه ملكوت كلّ عالم، با اين حادثه درگير است. در زيارت عاشورا آمده است:
«يَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ [بِكُمْ] عَلَيْنَا وَ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِيبَتُكَ فِى السَّمَاوَاتِ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ؛
اى اباعبدالله! به راستى بزرگ شد سوگوارى تو و گران و عظيم گشت مصيبت تو بر ما و بر همه اهل اسلام و گران و عظيم گشت مصيبت تو در آسمانها بر همه اهل آسمانها».
بنابراين، اين حادثه به حسب ظاهر، حادثهاى محدود است؛ ولى همه عوالم، ملكوت عالم، آسمان و زمين با اين حادثه درگير هستند. در جاى ديگرى از اين زيارت مى خوانيم:
«مُصِيبَةً مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِيَّتَهَا فِى الْإِسْلامِ وَ فِى جَمِيعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ [الْأَرَضِينَ]؛
به راستى چه مصيبت بزرگى و چه داغ گرانى بود در اسلام و در تمام آسمانها و زمين!»
در روايات ما هست كه همه عوالم بر وجود مقدّس سيدالشّهداء (ع) گريستهاند. از عالم ملك، از گياهان و نباتات و حيوانات تا جمادات، همچنين عالم ملائكه و انسان و جن، همه و همه بر حادثه عاشورا گريستهاند.
راوى مىگويد: به امام صادق (ع) عرض كردم:
يابن رسولالله! چه شد روز عاشورا؟ روز شهادت حسين (ع) است، روز بزرگ مصائب است و حال آن كه روز وفات رسول الله (ص) و روزى كه فاطمه (س) جهان را وداع گفت و روزى كه اميرالمؤمنين (ع) شهادت يافت و روزى كه حسن بن على (ع) به ضربت ستم شهيد گشت، واجب مىكند كه مصائب اين روزها بزرگتر باشد؟
امام (ع) فرمودند: «مصيبت روز قتل امام حسين (ع) از همه روزها بزرگتر است؛ زيرا كه اصحاب كساء كه در نزد خداوند، بهترين آفريدگانند، بيشتر از پنج تن نباشند و آنها محمّد و على فاطمه و حسن و حسين (ع) هستند و وجود عالم منوط به وجود ايشان بود؛ چون رسول خدا (ص) جهان را وداع كرد، مردمان به بقاى چهار تن ديگر شاد بودند و چون فاطمه (س) از دنيا رفت، مردمان به وجود حسن و حسين (ع) تسليت مىيافتند، چون على (ع) به شهادت رسيد، امام حسن و امام حسين (ع) به جاى او بودند و بعد از شهادت حسن (ع)، مردم چشمشان به جمال حسين (ع) بود؛ امّا چون حسين را به قتل رساندند، كسى از اصحاب كساء باقى نماند و مردم پيوسته در سوگوارى آن حضرت در عزا بودند. پس شهادت حسين (ع) بسان از دست دادن همه آنها بود و گويا پيامبر (ص) و على و فاطمه و حسن و حسين (ع) همگان را شهيد كرده باشند، اينجاست كه مصيبت روز شهادت حسين (ع)، بزرگترين ايام و بزرگترين مصائب است.»
٢. ثواب گريه برحضرت اباعبدالله (ع)
امام صادق (ع) به ابو هارون مكفوف دستور داد مرثيه بخواند. آنگاه كه وى مرثيه خود را آغاز نمود، متوجّه شد امام (ع) سخت گريه مىكنند و زنانى كه پشت پرده بودند، همين كه صداى گريه امام صادق (ع) را شنيدند، آنها نيز صداى خود را به گريه و شيون بلند كردند. بعد امام فرمودند: «هر كس در مصيبت حسين (ع) شعر بگويد و گريه كند و ده نفر را بگرياند، بهشت بر او نوشته مىشود».
امام رضا (ع) مىفرمايند: «روش پدرم، امام موسى بن جعفر (ع) اين بود كه هرگاه ماه محرّم مىرسيد، پيوسته غمگين بود تا دهه عاشورا سپرى شود. روز عاشورا روز گريه و ماتم او بود و مىفرمودند: اين روزى است كه حسين به شهادت رسيده است.»
امام رضا (ع) فرمودند:
«كشته شدن امام حسين (ع) اشكهاى ما را ريزان و پلكهاى چشمان ما را مجروح و در كربلا، عزيز ما را ذليل كرد ... گريهكنندگان بايد بر حسين (ع) گريه كنند. گريه بر او گناهان بزرگ را مىريزد».
امام رضا (ع) به ريان بن شبيب فرمودند:
از ريان بن شبيب روايت شده است كه گفت، روز اوّل محرّم به خدمت امام رضا (ع) رسيدم، حضرت فرمودند: «... اى پسر شبيب! اگر بر حسين (ع) گريه كنى و آب ديدگان تو بر روى تو جارى شود، حقتعالى جميع گناهان صغيره و كبيره تو را مىآمرزد؛ خواه اندك باشد و خواه بسيار.»
حتّى به موجب بعضى از روايات، امام زمان (عج) نيز مدام بر سيدالشّهداء (ع) اشك مىريزد و مىگويد:
«اى جدّ بزرگوار! روزگار مرا به تأخير انداخت و نتوانستم به يارى تو بشتابم و با دشمنانت پيكار كنم. در عوض، «هر صبح و شام بر مصائب تو گريه مىكنم. اگر اشك چشمم تمام شود، به جاى آن خون مىگريم.»
٣. زيارات مأثوره
براى هيچيك از معصومان (ع) به اندازه امام حسين (ع) زيارت مأثوره و منقول از معصوم وارد نشده است، با نگاهى اجمالى به كتاب «مفاتيحالجنان» متوجّه اين مطلب مىشويم كه در مناسبتهاى مختلف، توصيه به زيارت رفتن و خواندن زيارت شده است؛ مانند زيارت امام حسين (ع) در روز عاشورا، در شبهاى قدر، نيمه رجب، شب وروز نيمه شعبان، روز عرفه، شبهاى جمعه و ...