ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣١ - صاحب زمان و زمين

يك نكته از هزاران‌

صاحب زمان و زمين‌

مقامات بلند اولياى الهى بى‌ترديد از معرفت آنان به امام عصر (عج) نشئت مى‌گيرد. سيدبن‌طاووس (ره) از جمله اولياى بزرگ است كه در بيتى منسوب به او، اين چنين به امام عرضه مى‌دارد:

نزيلك حيث ما اتجهت ركابى‌

وضيفك حيث كنت من البلاد[١]

مولاى من! مركب من در هر نقطه از كره خاكى پا مى‌نهد و مرا بدانجا مى‌برد.

آنجا سرزمين شماست و من بر شما وارد شده‌ام.

اين يعنى اينكه، همان‌گونه كه امام صاحب الزّمان است، صاحب زمين هم هست. در «اصول كافى»، از اميرالمؤمنين (ع) روايت شده:

«... والأرضُ كلّها لنا؛[٢]

تمام زمين، از آن ما ائمّه است.»

و نيز روايت شده:

«الدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ لِرَسُولِهِ‌؛[٣]

و لذا (نه‌تنها زمين، بلكه) دنيا و تمام آنچه در آن است، از آن خداى تبارك و تعالى و پيامبر او و از آن ماست.»

و چگونه اين‌سان نباشد؛ در حالى‌كه همه موجودات و عالم هستى از نور اهل بيت (ع) خلق شده و نور و آنچه متعلّق به آن است، همه از آن صاحب نور است.

پس خانه‌هاى من و شما، اموال و متعلّقات ما، هرچه هست، صاحب اصلى‌اش امام زمان (عج) است و ما در واقع، در ملك امام خود نشسته و زندگى مى‌كنيم و اگر خمس مال خود را مى‌دهيم، در حقيقت، بخشى از مال امام را به خود او بازگردانده‌ايم؛ در حالى‌كه مى‌پنداريم مال خود را به امام داده‌ايم.

منصب‌ها، مقامات، مديريت‌ها و رياست‌ها نيز، همه از آن امام است؛ امّا همواره خيال مى‌كنيم ما رئيس‌جمهور، نماينده، وزير و صاحب منصب هستيم. فخر آن را مى‌فروشيم و پاداش و حقوق آن را مى‌خوريم و از صاحب اصلى‌اش، دمى هم نمى‌زنيم و در مسير ولايت نايب او نيز گام برنمى‌داريم.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. «مفاتيح‌الجنان»، زيارت امام عصر (ع) در روز جمعه.

[٢]. «اصول كافى»، ج ٢، صص ٢٦٨- ٢٦٧.

[٣]. همان.