محاسبة النفس - السيد بن طاووس - الصفحة ٢٦ - في توبيخ النفس على ارتكاب القبائح و تعقيبها الفجائع و الفضائح

مطلت‌[١] انت الّتى حسدت انت الّتى افسدت انت الّتى و شيت‌[٢] انت الّتى التويت‌[٣] انت الّتى هويت انت الّتى غويت انت الّتى منعت انت الّتى قطعت انت الّتى زللت انت الّتى جهلت انت الّتى اثمت انت الّتى ظلمت انت الّتى اسأت انت الّتى اخطأت انت الّتى هتكت انت الّتى اهلكت انت الّتى اقترفت انت الّتى فتنت انت الّتى فسقت انت الّتى ابوت انت الّتى ضللت انت الّتى ظلمت انت الّتى غللت‌[٤] انت الّتى غفلت انت الّتى اخلفت انت الّتى نكثت انت‌

[١] أي سوّفت الوفاء بوعدك مرّة بعد اخرى.

[٢] وشي الكلام: كذب فيه وشى به الى الملك نمّ عليه و سعى به( المنجد).

[٣] التواء: سستى و كاهلى كردن در كار.

[٤] غلّ صدره: كان ذا حقد و غشّ.

\sُ بسى نماند ز عمر و بسى بماند ز كار\z هزار حيف كه بگذشت روزگار عبث‌\z گمان مبر كه ترا آفريد حقّ باطل‌\z گمان مدار ترا ساخت كردگار عبث‌\z تو آمدى بجهان تا روى بر جانان‌\z بكوش تا برسى خويش را مدار عبث‌\z تو جان هر دو جهانى و مقصد ايجاد\z عزيز من چه‌كنى خويش را تو خوار عبث‌\z تو خويش را مفروش اي پسر چنين ارزان‌\z كه بهر جنّتى مى‌روى بنار عبث.\z\E