آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ٧٧ - تتمة اللامع

و احكام اين‌[١] طور بيشتر وراى حدود علم و عقل است.

بيت‌

و پيش از انفلاق عمود صبح اين طور، اين معانى بيشتر خلق را- إلّا من أيّد بتأييد غيبيّ- أساطير الأولين نمايد.

شعر[٢]

«فمن سمع فاشمأزّ عنه فليتّهم نفسه لعلّها لا تناسبه» هيهات! هر حوصله را قوتى است و هر جانى را مشربى‌ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ**[٣].

عاشقان او همه اين مى‌گويند:

عجبا از اين حديث!

[١] - از اينجا تا ص ٦٨ عبارت:« التسبيح و التهليل» از نسخه« پ» افتاده است.

[٢] - شعر از سنايى: ديوان، ص ١٩٣.

[٣] - سوره بقره( ٢)، آيه ٦٠.