گرديده است. در علوم ظاهرى و باطنى و عقلى و نقلى مقام والايى داشته است و در عرفان نظرى يكى از اساطين علم است. و بزرگانى چون شيخ مؤيد الدين جندى، شمس الدين مكّى، شيخ فخر الدين عراقى، قطب الدين شيرازى و سعد الدين فرغانى در محضر او تلمّذ كرده‌اند. با مولانا جلال الدين رومى رابطه دوستى عميقى داشت و مكاتباتى با خواجه نصير طوسى دارد و آثار بسيارى از او بر جاى است كه اهم آنها عبارت است از: ١. مفتاح غيب الجمع و الوجود كه ابن فنارى بر آن شرحى به نام مصباح الأنس نوشته است، ٢. نصوص، ٣. فكوك، ٤. النفحات الإلهية، ٥. الرسالة الهادية، ٦. إعجاز البيان، ٧. تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي، ٨. شرحى بر فصوص الحكم محيى الدين و آثارى ديگر.

وفات شيخ صدر الدين قونوى را بين ٦٧١ تا ٦٧٣ ه ق نوشته‌اند. وى شصت و اند سال عمر كرده است.

تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي‌

تبصرة المبتدي و تذكرة المنتهي رساله‌اى است به فارسى كه اصول مباحث آن با بيان عرفانى با استفاده از آيات و روايات و اشعار فارسى و عربى و گفته‌ها و ذوقيات اكابر عرفا درباره معرفت آفريدگار و نبوت و ولايت و معاد تنظيم يافته است. در اغلب موارد، عبارات صورت خطابى پيدا مى‌كند و از توضيح كافى درباره مباحث خوددارى مى‌شود و چنين عذر آورده مى‌شود كه اين نوع علم در «جلابيب كلمات»