آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ٤١ - لامع دويم در معرفت صفات
لامع دويّم در معرفت صفات
١٠. بدان كه قيّوم وجود- عزّ سلطانه- در كلام مجيد چنين مىگويد[١]: وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها[٢] پيش ائمه كشف و اساطين مشاهده، «اسماء» و «صفات» دو لفظ مترادف است بر يك معنى. و در كتاب و سنت، اين معانى بيشتر به لفظ «أسماء» آمده است و وظيفه طالب محقق مستعد، در اين مقام آن است كه اوّل أسماء و صفات او را- تعالى و تقدّس- به طريق ايمان، از انبياء و اولياء فراگيرد، پس راه ايشان برود تا به نور متابعت ايشان، بر حقايق اين أسماء اطلاع يابد وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ[٣]
بيت
|
بر وفق رضاى حق رسان روز به شب |
تا كرد بخسبى عربى[٤] بر خيزى |
|
از راه جدل و گفتگوى چيزى نتوان دانست. رضوان الله على الشيخ
[١] - پ: مىفرمايد.
[٢] - سوره اعراف( ٧)، آيه ١٨٠.
[٣] - سوره بقره( ٢)، آيه ٢٨٢.
[٤] - نسخه مجلس: تا گر عجمى خفته عرب.