آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ٤٣ - لامع دويم در معرفت صفات

عربية

و نه‌[١] هر كه اصطلاح علما و حكما داند، عالم و حكيم بود، و نه هر كه زهد و عبادت ورزد، او را به جلال و جمال ازل، بينايى بود. هيهات! قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ**[٢] جان قدسى داند كه معانى اسماء و صفات او چه بود! سهل‌[٣] تسترى مى‌گويد- رضى الله عنه- «خرج العلماء و الزهاد و العباد من الدنيا و قلوبهم مقفلة و لم يفتح إلّا للشهداء و الصديقين»[٤] ثم تلى: وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ[٥].

بيت‌

نه در هر دلى نور عزت اسرار او گنجد! و نه هر گوشى طاقت سماع سطوت جلال معارف او دارد![٦]

[١] - پ: و گرنه/ ل: ورنه( در هر دو موضع).

[٢] - سوره بقره( ٢)، آيه ٦٠.

[٣] - پ:+ عبد الله.

[٤] - عالمان و زاهدان و عابدان با دل بسته از دنيا رفته‌اند، و جز براى شهدا و صديقان دل گشوده نشده است و آنگاه اين آيه را خواند كه« كليدهاى غيب نزد اوست، جز او نداند».

[٥] - سوره انعام( ٦)، آيه ٥٩.

[٦] - پ، ص: در هر دلى ... نگنجد و هر گوشى ... او ندارد.