آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٤٨ - اشعار فارسى

عقل كجا پى برد شيوه سوداى عشق ٧٠

عيسى منم و معجز من اين نفس است ٨٩

غبنى باشد عظيم و دردى بكمال ٩٥

غواصان را اگر چه بيمى نبود ٧٥

فانى به خود و به دوست باقى ٣١

«فخسفنا» ز سر نشينى آز ٩٧

كار ارچه به من نيست ولى بى من نيست ٦٢

كس مى‌ندهد ز تو نشانى ٧٤

كس هست كه عقل گويدى: «او»، جز تو ٤٠

كو دل كه بداند نفسى اسرارش ٣٢

كين همه رنگهاى پر نيرنگ ٣٤

گر ادناس طبيعت را برون رانى ز دل زان پس ١١٣

گر چه اندر جهان نمى‌گنجى ١١٧

گر دل نبدى، مرا نبودى ز تو ياد ٧٨

گر ديده دل باز گشايى نفسى ٢٣

گر ز علم او برون عمل دارد ١٠٦

گويد آن كس در اين مقام، فضول ٣٥

ما پرتو شمع كبرياييم ٨٩

ما را بجز اين جهان جهانى دگر است ٥٣

ما را جز آن زبان، زبانى دگر است ٥٣