آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٤٣ - اشعار فارسى

اندر آن بقعه ز اهل نفس نفس ١٠٣

اندر همه عمر من شبى وقت نماز ١١٩

او را شو تا ترا مبارك دارند ١٢٣

اوّل و آخر قرآن ز چه «با» آمد و «سين» ١٢٢

اى بلندان به عقل و جان شريف ١١٨

اى دوست حديث عشق ديگرگون است ٢٣

اى طالب دنيا تو يكى مزدورى ١١٨

اين اوست همه، ليك پيداست به من ٣٤

اين راه طريقت، نه به پاى عقل است ٧٣

اين طايفه‌اند اهل توحيد ٣١

با خدا غير او محال بود ٣٤

باش تا روى بند بگشايند ١٠٥

با نازگر آرميده باشى همه عمر ١٢٢

بانگ بر ابلق زمانه زند ٧٢

بر چنين بالا مپر گستاخ كز مقراض لا ٣٩

بر خاك رهش چو سر نهى، سرداران ١٢٤

برد آن را خرد به علّيّين ٩٦

بر وفق رضاى حق رسان روز به شب ٤١

بگذر از علم طبيعى تا نيايد جانت را ٤٣

بگشاد ز رخ نقاب و مى‌گفت به راز ١١٩