آفاق معرفت
(١)
فهرست مطالب
١ ص
(٢)
مقدمه چاپ دوم
٢ ص
(٣)
مقدمه چاپ اول
٥ ص
(٤)
صدر
الدين قونوى
٧ ص
(٥)
تبصرة
المبتدي و تذكرة المنتهي
٨ ص
(٦)
مشخصات
و علائم نسخ
١٠ ص
(٧)
مقدمه مؤلف
١٣ ص
(٨)
مصباح اول در معرفت
آفريدگار
٢٥ ص
(٩)
لامع
اول در معرفت ذات
٢٧ ص
(١٠)
لامع
دويم در معرفت صفات
٤١ ص
(١١)
لامع
سوم در معرفت افعال
٥١ ص
(١٢)
مصباح دويم در احكام
و خواص طور ولايت و نبوت
٦٧ ص
(١٣)
لامع
اول در حقيقت طور ولايت و احكام آن
٦٩ ص
(١٤)
تتمة
اللامع
٧٥ ص
(١٥)
لامع
دويم در معرفت طور نبوت و احكام و خواص آن
٨١ ص
(١٦)
مصباح سيم در معرفت
دنيا و آخرت
٩١ ص
(١٧)
لامع
اول در معرفت حقيقت دنيا و فوايد آن به نسبت با طايفهاى و آفات و غوائل آن به
نسبت با طايفهاى ديگر
٩٣ ص
(١٨)
لامع
دويم در احوال آخرت و بقاى روح انسانى و افتقار به مظهرى از مظاهر در هر عالمى كه
بود و اشارت به نشآت كلى
١٠١ ص
(١٩)
خاتمه
١١٥ ص
(٢٠)
فهرست مآخذ و منابع
١٢٥ ص
(٢١)
نمايهها
١٢٩ ص
(٢٢)
آيات
١٣١ ص
(٢٣)
احاديث
١٣٨ ص
(٢٤)
اشعار
فارسى
١٤٢ ص
(٢٥)
اشعار
عربى
١٥١ ص
(٢٦)
اعلام
و اصطلاحات و كتابها
١٥٣ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
آفاق معرفت - صدر الدين قونوي، محمد بن اسحاق - الصفحة ١٤٤ - اشعار فارسى
بلبل بر گل هزار افسانه بگفت ٤٨
بهشت و دوزخت با تست در باطن نگر تا تو ١٠٨
به وقت صبح شود همچو روز معلومت ١٠٩
پيش از آن كاين جان عذر آور فروماند ز عذر ١٢٠
تا خون نكنى ديده و دل پنجه سال ٤٢
تا ظن نبرى كه هست اين رشته دو تو ٣٤
تاكيان را گرفتهاى در بر ١٠٥
تا كى نالد ز غصه غمخواره دلت ١٢٠
ترا از دو گيتى بر آوردهاند ٥٩
ترسم كه ز بس باد هوس پيمودن ١٢١
تن آلت توست تا به جايى برسى ٩٥
تو آلت فعلى و جز آن هيچ نهاى ٦٢
تو او نشوى و لكن ار جهد كنى ٧٤
تو به قيمت وراى دو جهانى ١١٥
تو به همت خليفهاى به گهر ١١٥
تو پندارى كه بر هرزه است اين ميدان چون مينو ١٨
تو چه دانى زبان مرغان را ٨٦
تو عالمى و مراد از عالم تو ٦٢
جسم را چون سايه دان و شخص را چون جان شمر سايه را بىشخص هرگز كى بود هستى پديد ٥٦